Overwinteren 2021/2022 São Brás de Alportel

Maandag 8 november 

We gaan weer een stukje verder. We verzorgen de camper nog even en nemen afscheid van Pedro, die in zijn kantoortje onze filmpjes ziet te kijken ;-) En zoals altijd eerst even naar de supermarkt. We komen door Poco de Boliqueime en zien daar een Lidl en er tegenover een winkel met levensgrote letters "Hollandse supermarkt". Erik gaat er even binnen kijken en koopt 2 pakken Brinta, voor bijna €4,00 per pak. Dat is meer dan de dubbele prijs dan in Nederland. We rijden verder naar camperplaats  Ecopark São Brás de Alportel. We worden allervriendelijkst ontvangen, er wordt uitleg gegeven. Je hebt een basisplaats, betaalt extra voor toilet, stroom en douche. Er is een wasmachine, een droger en zelfs waslijnen die je mag gebruiken. Voor ons ideaal. Dat wat je afneemt betaal je. Er wordt ons zelfs gevraagd of we een schaduwplaats onder de kurkeiken willen of een plekje in de zon. We kiezen voor de zon. Tegenover ons staan 2 stellen die we in Viseu ook al ontmoet hebben. Ze herkenden ons direct en vertelden dat ze al filmpjes van ons gezien hebben. We kletsen een tijdje. Er komt een Smart voorbijrijden en ook de chauffeur ervan spreekt ons aan. En later op de middag komt er zelfs iemand naar ons toe lopen om te kletsen. We zijn hier dus al een aantal keren herkend. Ook hier is tegen 17.00 uur de zon weg en gaan we naar binnen. Na het warme eten, douchen. Je doucht 5 minuten voor €1,00 en kunt zelf de temperatuur regelen. De ruimte is groot, je kunt je spullen goed kwijt. Na de koffie gaat Erik monteren en Wilma schrijft aan haar boekenblog en de reisblog.

Dinsdag 9 november

We staan pas om 9.00 uur op. Doen lekker rustig aan, bellen nog even met onze zoon en gaan dan op de fiets naar het stadje. We lopen even door de markthal, die echter maar voor de helft gevuld is. En dan voornamelijk met vis. We drinken koffie op een terrasje met Hennie en Marjan, ze staan op dezelfde camperplek en kennen ons van de vlogs. We zitten een tijdje gezellig bij elkaar. Dan wandelen wij langs de bezienswaardigheden, filmen er enkele en eten dan een pizza. Lekker buiten, Erik in de schaduw en Wilma in de zon. We fietsen weer terug, nog even langs de bazar van de Chinees. We willen er een fleecedeken kopen, echter ze hebben de juiste maat niet. En Erik zoekt wat schroeven om het losgeraakte spatbord van zijn fiets te kunnen repareren. De juiste maat kan hij niet vinden, dus neemt hij wat  tierips mee, daarmee kan het ook wel vastgezet worden. Als we terug zijn wil Erik nog even met behulp van een geleende ladder het dak bekijken, maar het schiet hem in zijn rug, dus dat gaat even niet door. Bij het in elkaar laten glijden van de treden, waar Wilma bij moet helpen,  schiet de vergrendeling los en valt op haar hand. Dat deed even best zeer. We kletsen nog even met Hennie en Marjan en dan is het alweer tijd om naar binnen te gaan. De zon is verdwenen. We eten een boterham en zoals elke avond knutselt Erik met de vlog en leest Wilma. 

Woensdag 10 november

Het is 's nachts best koud, dus tijd om pyjama's aan te trekken en een dekentje extra over te doen. Als we zo lang stil staan, is ondanks het zonnige weer het niet meer mogelijk om via het zonnepaneel de accu vol te krijgen. Daar staat de zon dus echt te laag voor nu. We boeken 2 nachten bij, waarvan 1 met stroom. Dat is nogal aan de prijs vinden we met €4,00 per dag. We kunnen in ieder geval nu al onze apparaten weer even vol laden. Vooral Erik's computer vreet veel stroom. We fietsen naar Fonte Férrea. Een natuurgebied vol kurkeiken en eucalyptusbomen. Er ontspringt een stroompje, de Férrea, dat ijzerhoudend water bevat. Dit beekje zou helemaal vol horen te staan om uit te monden in de belangrijkere rivier de Alportel. Nu echter staat er geen water in. We wandelen een stuk door het bos en bij terugkomst pakken we weer een terrasje en nemen koffie met wat lekkers. Dan fietsen we naar een uitzichtpunt, Miradouro do Castanhas op 330 meter hoogte. Je hebt een prachtig zicht op de dorpen, bergen en zelfs op de zee. Er staan diverse aardbeibomen vol vruchten, we plukken er een aantal en smullen deze lekker op. Dan fietsen we weer terug naar de camper. We zitten nog even in de zon, maar als deze weg is, koelt het af en gaan we snel naar binnen.

Donderdag 11 november

We gaan voor het eerst deze trip proberen een aantal geochaches te vinden. We fietsen naar het dorpje Farrabo waar een van de vele openbare wasserijen is. Hier is een cache verstopt die we ook vinden. Daarna fietsen we naar het uitzichtpunt alto da Arroteia op 368 meter hoogte. Er zitten zeer steile weggetjes bij. Een afdaling is zo steil, dat Wilma hem lopend doet. Ook deze cache vinden we. We genieten nog even van het uitzicht. Ook hier zien we tussen de bergtoppen de zee. Langs de weg loopt een wandelpad, daar heb je wel je wandelstokken voor nodig. Dit wandelpad loopt helemaal naar beneden naar Alportel. We fietsen nog even naar São Brás de Alportel en eten een heerlijke salade bij een banketbakker. We nemen een paar pastéis de nata mee voor bij de koffie. Erik geeft aan dat ik morgen jarig ben en we krijgen 4 kleine pastéis  als traktatie. Erg leuk. Dan nog even naar het Chinese warenhuis, waar we nog wat kleinigheidjes kopen. Terug bij de camper zitten we daarna nog tot de zon verdwijnt, buiten.

Vrijdag 12 november

Mijn verjaardag. We doen rustig aan en pas na de lunch stappen we op de fiets. We hoorden van onze overburen dat er op de weg aan de overkant van de camperplaats, op zo'n 4 kilometer geiten en zwarte varkens zomaar loslopen. En inderdaad zien we de geiten en een enkele schaap op de weg liggen. En een stukje verderop lopen varkens eten te zoeken. Het is een prachtige route die we fietsen, mensen komen we niet tegen. De asfaltweg gaat over in een zandweg, met soms wel erge grote kiezels, maar uiteindelijk wordt het wel weer asfalt. We rijden naar een bron, Fonte Felipe. Wilma draait aan het wiel en Erik drinkt een paar slokken van het verfrissende water. Dan ziet hij pas een bordje hangen waarop staat dat dit water niet gecontroleerd wordt. We hopen er maar het goede van. Iets verderop is een cafeetje, daar drinken we koffie en proberen wat te kletsen met oudere Portugezen, die geen woord Engels kunnen, en wij geen woord Portugees. Maar met handen en voeten komen we een heel eind. Na de koffie gaan we richting de supermarkt, het is niet zo'n fijne weg om te fietsen. We zien op enig moment 2 loslopende honden, dat vind Wilma wel een beetje eng. Maar gelukkig zijn die honden banger voor ons, dan wij voor hen. Als we terug zijn bij de camper kunnen we al naar binnen, de zon is weg en het is tijd voor het avondeten.

Zaterdag 13 november

Vandaag is het erg warm en we zitten eerst lekker in de zon. Erik gaat later wat filmen en Wilma zit lekker in het zonnetje te lezen. We waren vanmorgen al vroeg wakker. Naast ons staat een busje met een schuifdeur en een tentdoek op het dak en de mevrouw daarvan zette de verwarming aan om 6.30 uur. Dit maakte veel herrie. Maar erger nog, ze begon te bellen en hield dit zeker een uur vol. Weg lekker slapen. In de middag kwam Annemie aan. Ze zijn toevallig hier terecht gekomen, maar omdat ze weten dat wij hier staan wilde ze me toch nog even persoonlijk feliciteren. Erg leuk. Jan komt er ook bij en we zitten de rest van de middag gezellig bij elkaar.

Zondag 14 november

Vanmorgen nog eerder wakker dan gisteren, namelijk om 6.00 uur. Eerst de verwarming weer en om 6.15 uur weer bellen. Wilma baalde zo erg, dat ze er naar toe is gegaan en er wat van gezegd heeft. Het bellen stopte, maar helaas lukte slapen niet meer. Dus waren we vroeg uit bed. Om 9.30 uur zaten we al op de fiets. Eerst even bij een andere bron, Fonte de Silva gekeken. Hier komt echter geen water uit. We fietsen door naar de replica van het watervliegtuig dat in 1922 in bijna 63 uur van Lissabon naar Rio de Janeiro vloog. De reden dat de replica hier staat is, omdat men denkt dat de navigator uit São Brás de Alportel komt. We fietsen het centrum nog even in, door het amandelpark en drinken een koffie. Bij de fontein is kerstversiering neergezet en er er zijn mannen druk bezig om kerstverlichting op te hangen. En dat gewoon op zondag. We fietsen via Alportel terug. We lunchen en dan gaat Erik alvast monteren en Wilma geniet van de zon en haar boek. Er komen een paar volgers een tijdje kletsen. Daarna komt de eigenaresse een tijdje kletsen, ze heeft de vlog gezien en is erg enthousiast. Het lampje van onze vuilwatertank brandt, deze is vol. Erik rijdt naar de verzorging om deze te ledigen. Er komt geen eind aan. Jan vraagt of we nog even wat drinken. Tuurlijk doen we dat en zo hebben we de hele middag verkletst. Gezellig. Tegen 17.30 uur gaan we terug, het wordt koud. We ruimen buiten alles op, dat scheelt morgen, want dan willen we een stukje verder rijden.

Overwinteren 2021/2022 Sagres, Besafrim e Barão de São João, Figueira, Albufeira (Olhos de Agua)

Maandag 1 november

We hebben hier prima geslapen, lekker gedoucht en rijden dan naar Sagres, het uiterste puntje van zuid Portugal en van zuid-west Europa. We parkeren op een megagrote parkeerplaats. Voor 1-1-2021 werd hier ook overmacht, maar sinds de nieuwe regelgeving is het vrij parkeren en slapen bijna overal verboden. Toch zien we enkele campers staan op hun steunpoten en met de schotels uit. We kopen een entreekaartje en wandelen de punt rond. We hebben erg veel was en ook de bedden mogen wel eens weer verschoond worden. We zagen bij de supermarkt wasmachines, maar helaas als wij aankomen zijn ze bezet. Onderweg komen we een vrije wasmachine tegen en we besluiten hier te gaan wassen. We rijden door naar het plaatsje Bensafrim e Barão de São João, een camperplaats die nog niet zo lang bestaat,  van jonge Duitse mensen, quinta de Paule. De laatste 2 kilometer moeten we over een zandweg. Erik zag dit niet zo zitten, maar uiteindelijk valt het mee met de kuilen. Het is al bijna donker als we aankomen. De hond van de eigenaresse is heel enthousiast, deze springt tegen ons op, niet normaal. Wij houden daar niet zo van. De plaats is wel heel bijzonder, lozen kan je er niet. Er is een composttoilet en douchen gaat met een tuinslang. In plaats van de €6,00 die op de app staat moeten we €15,00 betalen. 

Dinsdag 2 november

We hebben niet zo heel goed geslapen, heel veel geblaf van honden van de terreinen die om de camperplaats heen liggen en van de haan die al om 3.15 uur begon te kraaien. We zijn al vroeg op. Erik pakt de spullen uit de garage, die zijn nat geworden door het natte kleed en de natte hoes die erin gelegd zijn. Daar is alweer de hond van de eigenaar. Hij springt tegen Wilma op en krast met zijn nagels over haar arm en hand, tot bloedens toe. Ook doet het beest bij Erik heel vervelend en Erik spreekt hem boos toe dat hij moet verdwijnen. Er lopen meer honden los en sommige grommen zelfs als je ze voorbij loopt. Vervelend hoor. Dan komt de eigenaresse naar Erik toe met de mededeling dat we moeten weggaan, aangezien we geen honden liefhebber zijn en het een honden camperplaats is die alles mogen. We horen daar niet. We worden dus weggestuurd, ondanks dat we voor 3 nachten gereserveerd hadden. We pakken de spullen dus maar in. We willen betalen, maar de eigenaar wil geen geld. Aangezien wij niet tevreden zijn, hoeven we niet te betalen. Tja, niet tevreden zijn klinkt raar, we zijn als een klein kind gewoon weggestuurd door zijn vriendin, die zich trouwens helemaal niet meer laat zien. We verkassen naar een camperplaats 25 kilometer verderop. In Figueira, een c.p. waar er 30 kunnen staan. Als we aankomen is de poort gesloten, maar we hadden al gehoord dat je dan moet bellen, dan krijg je de code. We zoeken een plekje en een uurtje later komt Alexandre uitleg geven. We willen een dag of 4 blijven. Hij komt elke avond geld voor de overnachting halen, dan kun je gewoon per dag beslissen of je blijft of wilt gaan. 

Woensdag 3 november

We hebben hier beter geslapen, ondanks dat hier ook een haan best kan kraaien. We wandelen naar Mexilhoeira grande. We moeten contant geld hebben en hier zit een geldautomaat. Het is een flinke wandeling. Als we ons geld hebben, gaan we natuurlijk bij het tegenoverliggende cafeetje een koffie drinken. Dan wandelen we weer terug en blijven de rest van de dag lekker klungelen bij de camper.

Donderdag 4 november

We gaan op de fiets naar Portimão, over de drukke N125 en door de nog drukkere staand om bij het strand praia da Rocha te komen. We wandelen er wat rond, eten een broodje en fietsen dan door naar Alvor, praia de Alvor. We wandelen door het natuurreservaat, er is een kilometerslange promenade aangelegd waar je kunt wandelen en fietsen. Elke lente en herfst komen hier duizenden trekvogels. Die zijn er nu niet, maar het is zo mooi aangelegd dat het ook nu mooi is om daar te verblijven. Op de parkeerplaats naast het strand staan meerdere campers die eruit zien of ze er ook overnachten. Wij zijn jaloers, maar durven het toch niet aan om dit ook te doen. We zouden het heel vervelend vinden om 's nachts weggestuurd te worden. We fietsen terug, deels langs het strand en weer een stukje over de drukke weg. Het wordt flink druk op de camperplaats, veel motor liefhebbers. Dit weekend is er een G.P. in Portimão. 

Vrijdag 5 november

We fietsen vandaag naar het dorp iets verderop, we halen een paar boodschappen en drinken uiteraard weer koffie op een terrasje. De rest van de dag wordt er geluierd en gekeken naar het steeds voller worden van de camperplaats. De campers worden wel eeg dicht op elkaar gezet. En veel hebben ook nog eens een aanhanger met daarop de nodige motoren en fietsen mee. En in de avond gaan bekenden bij elkaar zitten met de nodige herrie. We besluiten om morgen verder te gaan.

Zaterdag 6 november

We zijn al vroeg klaar en vertrekken naar camperplaats parque da Gale, een cp waar er 38 kunnen staan. We zijn er al om 10.30 uur, maar helaas, deze staat vol. En dan vooral met overwinteraars. De eigenaar geeft aan de komende 14 dagen ook geen vrije plek te hebben. Hij belt voor ons naar een andere plaats waar we zouden kunnen staan, maar dan moeten we weer terug. Dat doen we niet. Eerst maar even boodschappen halen en dan verder naar de volgende c.p. die we uitzochten. Parque da Palmeira, hier kunnen er 90 staan. Maar ook deze staat vol. En ook Weel met hele kampementen. De plaatsen zijn volgebouwd met tenten, voor fietsen, voor toilet, met auto's en aanhangers. Het ziet er niet uit. Eigenlijk zijn we wel blij dat deze vol is. We hebben meer plekken uitgezocht dus gaan we gewoon naar de volgende, Sul park, Albufeira Caravans. En hier is plaats. Het lijkt een beetje op een camping,mer staan ook caravans en camperaars die hier overwinteren. Maar de goedkoopste van alle die we uitzochten en ook nog eens met de meeste ruimte. We installeren ons in de zon en houden het zo de rest van de dag wel vol.

Zondag 7 november

We hebben heerlijk geslapen. We pakken de fiets en gaan naar de strip en het strand van Albufeira. De strip is echt voor jonge mensen, allemaal discotheken en kroegjes. Het strand is prachtig, omgeven door heel veel hotels. We maken een wandeling, eten een hapje en fietsen dan de 5 km weer terug naar de camper. We zitten lekker buiten tot ongeveer 16.30 uur. Dan is de zon echt verdwenen en gaan we naar binnen, voordat we het koud krijgen. Het koelt 's nachts best wel af, dus de deur gaat ook al vroeg dicht.

Overwinteren 2021/2022 Tomar, Alcácer do Sol, Zambujeira do Mar, São Teotónio

Maandag 25 oktober

De dag begint een beetje mistig, maar al snel is het weer zonnig en warm. We wandelen een stukje over het strand en gaan dan een menu van de dag eten. De eigenaresse en haar zoon spreken goed Duits en we kletsen eerst even. We kunnen kiezen uit vis of vlees. We gaan voor vlees en dat is maar goed ook want we horen later dat de vis (lekkerbekjes) al vooruit gebakken worden en dan in de oven warm gehouden worden. Het knapperige korstje verdwijnt daardoor. We beginnen met een goed gevulde groentesoep, dan varkensmedaillon met patat, rijst en sla. Een toetje en koffie toe. We drinken er een flinke fles cola en mineraalwater bij. In totaal betalen we € 22,00. We kletsen wat met de buren en wisselen mooie camperplekken uit. 's Avonds lopen we nog even naar het strand en filmen de zonsondergang.

Dinsdag 26 oktober 

Vandaag rijden we dan eindelijk weer wat verder, naar Tomar. Een bekende plaats uit de tijd van de Tempeliers. De camperplek is verwijderd uit de binnenstad en je staat nu op een niet meer in gebruik zijnde camping. De plekken zijn wel wat verwaarloosd en er is geen stroom aanwezig, maar dat is voor ons niet erg. We staan naast een hele oude camper waar de vrouw heel hard praat en geen moment staat haar mond stil. Na de lunch gaan we toch op een rustiger plek staan. Erik loopt wat rond te filmen en Wilma zit heerlijk buiten te lezen. Wilma heeft wat last van hoofdpijn en buikgriep, we doen de rest van de dag daarom niets meer.

Woensdag 27 oktober

We pakken de fiets en rijden door het park naar het aquaduct dos Pegões. Gebouwd van 1593 tot 1614. Het bevat 58 volledige bogen en 16 spitsbogen ter ondersteuning. Het is ongeveer 6 kilometer lang en leverde water aan de monniken in het klooster Convento do Christo. Als je durft kun je de gehele afstand erover heen lopen. Erik filmt wat en vliegt even met de drone en dan fietsen we verder naar het klooster. 

Bij de ingang staat een kraampje met fruit en in onze naïviteit kopen we 1 banaan, waarvoor we een euro moeten betalen. In de winkel krijg je daar ruim een kilo voor. We willen dit grote gebouw graag bekijken. Erik krijgt al 65+ korting. We vonden dit gebouw zo bijzonder dat we een stukje geschiedenis willen vermelden.

Het Christusklooster en Tempelierskasteel is in 1983 door de UNESCO verklaard tot "Werelderfgoed van de Mensheid"; het is van onschatbare waarde voor de geschiedenis van het Westen. Het geheel is gebouwd op een plaats van Romeinse godsdienstoefening en vertelt over zeven eeuwen Portugese geschiedenis en de grote momenten van de geschiedenis van het Westen. Afonso Henriques, de eerste koning, schonk een grote strook tussen de rivieren de Mondego en de Taag aan de Tempelridders. De legende vertelt dat in 1160 de ridders, die naar deze regio trokken, een heuvel kozen om een kasteel op te bouwen en dat zij deze heuvel de naam zouden geven van Tomar. In 1314 werd de Tempeliersorde ontbonden door de vervolgingen door koning Filips de Schone van Frankrijk. Dankzij de wilskracht van D. Dinis werden de mensen, de goederen en de voorrechten volledig geïntegreerd in een nieuwe orde - de Militie van de Christusridders. Deze zou samen met de Infante D. Henrique het Portugese volk bijstaan tijdens de Ontdekkingsreizen in de 15e en 16e eeuw. Het kasteel van Tomar werd toen gebruikt als klooster en zetel van de Orde, en Hendrik de Zeevaarder (Infante Navegador) werd benoemd tot gouverneur en eeuwige bestuurder.

Op deze wijze heeft het Christusklooster Romaanse kenmerken gekregen ten tijde van de Tempeliers, de Gotiek en de Manuelijnse stijl van de Ontdekkingsreizen, maar ook de Renaissancestijl van het tijdperk van de hervorming van de Orde; daarna kwam het Maniërisme en tenslotte de Barok in de architectuurversieringen.

De kerk heeft een ronde plattegrond en is gebouwd naar gelijkenis van de kerk boven het Heilige Graf in Jeruzalem, door keizer Constantinus. Rond deze Tempelierskerk ontwikkelde zich met de tijd een enorm kloostercomplex, waarbij de vier grote kloostergangen heel bijzonder zijn, alsook de ziekenzaal van de Orde en het 6 km lange aquaduct, dat gebouwd werd in opdracht van de Spaanse koning Filips II.

We lunchen op een terrasje, maar Wilma smaakt het niet. Die heeft nog steeds de buik van slag en ligt de rest van de middag in bed.

Donderdag 28 oktober

We gaan weer een stukje zuidelijker, naar Alcácer do Sal. Een mooie rit er naar toe, echter aangekomen op de plaats is het een gewone parkeerplaats voor auto's. Als we in een vak willen staan, staat de voorkant op straat en de achterkant over het trottoir. We zetten hem dan maar over 4 parkeerplaatsen in de lengte. Er is ruimte genoeg. Naast ons staat een kleine caravan, die past wel in het vak, met hun auto ernaast. De achterklep van de auto staat open voor een hond die er in een bench zit. Dat beest blaft tegen alles wat langs komt. Erik gaat wat filmen en monteren, terwijl Wilma maar weer eens in bed kruipt. Na het eten lopen we nog even het stadje in. Er staat een grote boon waar heel veel getjilp uit komt, deze zit vol musjes die daar hun plekje voor de nacht in zoeken. In deze regio wordt maar liefst 1/3 van de nationale rijstconsumptie verbouwd. Vlak naast de plek waar wij staan is zo'n veld en deze zit vol witte vogels, de zilverreiger. 

Vrijdag 29 oktober

We hebben prima geslapen, maar gaan wel een stukje verder. Dit is niet een plek waar je voor je plezier gaat staan. De weersvoorspelling is voor de komende drie dagen niet zo goed. We besluiten een camping te gaan zoeken. We komen uit bij Zambujeira do Mar. Alweer rijden we een prachtige route. De camping hanteert een korting via de ACSI kaart, maar pas vanaf 2 dagen. Weer een die afwijkt van de regels die ACSI stelt aan het meedoen met deze kaart. De camper is heel erg smerig en voor we ons plekje opzoeken gaan we hem eerst wat schoonspuiten op de speciale plek die voor de ingang daarvoor is ingericht. We worden direct door een 2-tal mensen aangesproken die ons herkennen. Wilma's buikklachten komen ter sprake als er een restaurantje geadviseerd wordt (de klachten zijn er sinds de laatste keer uit eten) en uit het niets krijgt ze te horen dat ze niet zoveel moet snoepen omdat ze te dik wordt. Nou ja zeg, zoiets doe je toch niet! Alle plekken waar we mogen staan zijn op zandgrond en onder de eucalyptusbomen. Dat ruik je wel. En je hoort en ziet het ook. De bomen laten hun zaden vallen, het zijn net hoedjes van eikels. En de meeldraden die erin zitten zijn geel en geven vlekken. Met de regen die we geregeld hebben lopen we behoorlijk vies in. 

Zaterdag 30 oktober

Flink wat regen gehad, maar nu is het even droog en we wandelen het stadje even in. Het waait best en we zien flinke golven. Op de terugweg lopen we langs een Chinese bizar en warempel daar kunnen we crocks kopen waar Erik al lang naar op zoek is. 'S middags blijven we binnen vanwege de regen. We blijven viezigheid inlopen en besluiten om morgen een andere plek te zoeken.

Zondag 31 oktober 

Terwijl Wilma betaalt, gaat Erik opnieuw de camper poetsen. Tjonge wat is die vies geworden onder de eucalyptusbomen. We gaan maar een klein stukje verderop, naar camperplaats Aguas Vivas in São Teotónio. Wat een verademing na de camping met zijn dichte begroeiing. Een open plek met ook alle voorzieningen. En ook nog eens €4,00 goedkoper! In de ochtend zijn we nog even buiten, we kletsen wat met de buren maar in de middag moeten we toch vanwege de regen naar binnen. We zijn de nattigheid zo langzamerhand wel beu. Alles voelt klam en nat aan.

Overwinteren 2021/2022 Peso da Régua, Viseu, Costa da Lavos

Maandag 18 oktober

We rijden vandaag naar Peso da Régua. Dit stadje ligt aan de oevers van de rivier de Douro. We rijden via de N222. Dit is een geweldige weg, stijgend en dalend door de vallei van de rio Douro. Een prachtige weg en goed te doen met onze camper. We stoppen geregeld onderweg omdat er zulke prachtige uitzichten zijn. De camperplaats is niet zo bijzonder. Je staat in een soort van wig en moet dus zowel aan de voor- als achterkant erg bedacht zijn dat je niet over de grond schraapt. Je betaalt €3,00, maar het is ons niet duidelijk of dit nu voor de staanplaats is over voor het stroomgebruik. 

Dinsdag 19 oktober

Niet zo goed geslapen, de weg vaak gehoord en om 6.00 uur vanochtend begonnen de bussen die achter de camperplaats staan al te dieselen. Niet fijn. Na het ontbijt gaan we dan ook snel verder naar de volgende plek. Viseu, een mix parking, waar aan de rand 7 campers kunnen staan. Na aankomst komen we met de buren aan de praat en zij vertellen van een fietsroute (ecopista do Dao) die achter de plek begint en 50 km vooral naar beneden fietsen is over een voormalige spoorrail. Wij besluiten na de lunch ook een stuk van deze route te fietsen. Onderweg drinken we uiteraard ergens koffie. We houden het bij een kleine 30 km. Als we terug zijn zit Wilma nog even achter de camper in de zon, ernaast kan en mag niet. Campinggedrag is niet toegestaan. Erik begint alvast te monteren.

Woensdag 20 oktober

Vandaag gaan we Viseu bekijken. Het heeft een prachtige kathedraal waar je zo in en uit kunt lopen. En heel mooie kerken. Verder is de stad opgesierd met tegeltableaus de zogenoemde Painel de Azulejos. We lunchen tegenover de kathedraal, terwijl de regen met bakken de lucht uit komt. We kletsen met een Portugese dame, die al heel lang in Duitsland woont. Als het droog is lopen we weer terug naar de camper, waar we de rest van de middag binnen zitten.

Donderdag 21 oktober

We gaan terug naar de kust, naar Aguiar de Carvalho in Costa de Lavos. Een prachtige plek, waar 60 campers zouden kunnen staan. Maar dat lukt niet meer, want het deel vlak langs het strand is afgesloten met een slagboom. Maar we hebben een mooie plekje. Het waait erg hard de golven zijn heel hoog. De zon schijnt ook volop, dus kunnen we gelukkig buiten zitten. 

Vrijdag 22 oktober

Om 9.00 uur komt de bakker luid toeterend langs met heerlijke broden en broodjes. Wat een gemak. We wandelen wat over het strand en door het dorp, drinken een kop koffie voor €0,70 en genieten van de zon. Ondertussen updaten we onze telefoons en tablets. We vloggen wat, Erik vliegt met de drone en Wilma leest. Het waait nog steeds behoorlijk en de golven zijn opnieuw indrukwekkend. 

Zaterdag 23 oktober

De dag verschilt niet zoveel met gisteren. We staan een tijdje met Nederlanders te praten die al 3 weken op deze camperplaats staan. Het waait iets minder hard en we zitten wat langer op het terras. We kletsen daar met mensen die ook op de camperplek staan. 

Zondag 24 oktober

We verplaatsen de camper naar de zijkant, daar is een plekje vrij gekomen. Je staat er niet zo in de wind, alhoewel die vandaag ook niet zo hard waait. We wandelen een stuk over het strand en drinken weer koffie bij hetzelfde cafeetje. We willen elke dag verkassen naar de volgende plek, maar stellen het steeds weer uit. We staan hier zo fijn.

Overwinteren 2021/2022 Palencia, Venialbo, Miranda do Douro, Torre de Moncorvo

Maandag 11 oktober

Heerlijk geslapen, geen last van de weg gehad die er langs ligt. Het is nog wel flink koud in de ochtend vandaar dat we met een lange broek aan naar het Christusbeeld, het monument Christus van Otero, fietsen. Dit beeld is 20 meter hoog en de hoogste van Europa. Erik vliegt er met de drone. Terug bij de camper lunchen we en gaan dan te voet Palencia in. Door een mooi park loop je de historische binnenstad in met zijn kathedraal en diverse kloosters en kerken. We wilden de kathedraal bezoeken, maar we waren te vroeg, pas vanaf 16.00 uur kun je deze tegen betaling van €5,00 p.p. bezoeken. We hadden geen zin om ruim een uur te moeten wachten, dus deze slaan we over. We zien echt prachtige oude gebouwen. Palencia is nog niet ontdekt door de toerist en het is er heerlijk lopen. Erik koopt in een vanaf een nieuw weerstation. De rest van de middag is het warm en zitten we heerlijk buiten. We wandelen in de avond nog even naar de brug in het park, deze is mooi verlicht. 

Dinsdag 12 oktober

We doen 's morgens kalm aan en na de lunch willen we boodschappen halen op de fiets. We lopen langs andere Nederlanders, die we 2 jaar geleden op de cp Costa Blanca bij Benidorm tegenkwamen, om te vragen waar de grote supermarkt is waar zij geweest waren. Jan en Annemie vertellen dat het een feestdag is vandaag en dat alle winkels dicht zijn. De feestdag is zelfs een nationale feestdag, het is namelijk de dag dat Columbus Amerika ontdekte. We staan een tijdje te kletsen, halen dan onze stoelen en drinken gezellig koffie met elkaar. Na het warme eten laat Erik de drone zien en drinken we nu bij ons, koffie. We hebben het heel gezellig samen. 

Woensdag 13 oktober

De camper wordt verzorgd, er wordt gas getankt, boodschappen gehaald en dan rijden we door naar Venialbo. Onderweg lunchen we bij een benzinestation langs de kant van de weg. We rijden door de Tierro del Vino. We zien ontzettend veel wijngaarden. Je kunt zien dat het herfst wordt, de bladeren van de druiven verkleuren al heel mooi. We stoppen onderweg om er mooie dronebeelden van de maken. De camperplek is een groot veld, met verzorging, maast een speeltuintje en sporttoestellen. Het is prachtig weer, erg warm, we zoeken zelfs de schaduw op. Ook hier zijn er veel vliegen.

Donderdag 14 oktober

Het was een koude nacht, buiten 0,2 graden en binnen 6,8 toen we om 10.00 uur opstonden. We kleden ons warm aan en gaan na het ontbijt naar de bakker. Er is zelfs een kleine supermarkt in dit dorp. We filmen wat en als we terug zijn, gaat de warme kleding al weer uit. We lunchen, behandelen wat kijkersvragen en zitten in de korte broek buiten. Een heerlijke dag.

Vrijdag 15 oktober

Zoals gebruikelijk stoppen we al na ongeveer 3/4 uur rijden voor een kop koffie. In het dorpje waar we stoppen is het heel rustig, een auto kom je bijna niet tegen. En mensen ook niet. Wilma zit op een bankje rond te kijken en zich te verbazen over de muurtjes die hier gemaakt zijn. Het zijn allemaal losse stenen en keien op elkaar gestapeld, zonder enig cement of ander middeltje zijn de muren erg stevig. Dan komt er toeterend een busje aanrijden. Het blijkt de rijdende bakker te zijn. Hij hangt in zakjes verpakt brood aan de poorten van de huizen. Wilma houdt hem aan en koopt een groot rond, donker brood van hem. We proberen direct een stukje, dat smaakt heerlijk. We rijden Portugal binnen, net over de grens in Miranda do Douro. We parkeren langs de stadsmuur. Dat is wel even een dingetje om te doen. De weg gaat eerst heel erg naar beneden en dan steil omhoog, om uiteindelijk op een redelijk vlak stuk uit te komen. We eten en zitten een tijdje buiten. Dan wandelen we naar de kerk. Je kunt deze bezoeken tegen betaling van €2,00. Ben je aantoonbaar ouder dan 65 jaar, mag je met 50% korting naar binnen. Erik heeft dus geluk. Maar als we er aankomen, mogen we beiden voor niets naar binnen. We wandelen verder en gaan op een terrasje koffie drinken. Erik heeft internet nodig, maar op dit terras lukt dat niet. We slenteren verder door het stadje en vragen bij de VVV om internet. Deze is echter ook zo afgeknepen, dat Erik nog niet kan doen wat hij wil. We lopen nog een stuk verder en komen bij een ander terras, waar we nog een keer koffie drinken en daar lukt het uploaden van Erik's vlog. Wijnterugkomst bij de camper eten we nog wat van het heerlijke brood en ruimen dan de camper zo op dat we, bij nood, direct weg kunnen rijden.

Zaterdag 16 oktober 

We hebben heerlijk geslapen. De weg naast de camper maakt wel wat lawaai, dus al vroeg eruit. Een heel eind voor ons en een heel eind achter ons stonden ook campers. We rijden via een prachtige,  toeristische route langs de rivier de Douro een stuk verder naar Torre de Moncorvo. Een mooie camperplek, met verzorging, stroom, internet en toiletten en douche. De douche geeft koud water en het internet doet het niet. Ligt waarschijnlijk aan de tijd van het jaar. Maar deert ons niet, wij hebben alles zelf aan boord. Omdat we onderweg wat regen hadden, gaat Erik de camper poetsen en Wilma zit in de spaarzame zon te lezen. En dan, het ondenkbare gebeurt: Erik drukt het extra slot aan de kant en komt er dan achter dat de sleutels in de camper liggen! Alles op slot, we kunnen er niet meer in. Gelukkig staat er een dakluik open en klimt Erik via de voorruit het dak op en laat zich naar binnen glijden. 2 lessen hebben we geleerd. Nooit het extra slot erop doen, voordat dit nodig is en de camper niet alleen laten met een dakluik open. Het ging zo makkelijk via het dak. En het allerbelangrijkste sleutels niet binnen leggen als je zelf buiten bent. Later in de middag lopen we het stadje in, sommige stukken zijn pittig steil. We drinken een koffie en lopen dan weer terug, het begint heel licht te regenen maar stopt gelukkig weer snel. Tegen 21.00 uur begint het flink te regenen.

Zondag 17 oktober

We hebben met 4 campers gestaan vannacht en heerlijk geslapen. We lummelen de hele dag wat rond. Eerst lekker douchen in de camper, dan alles weer opruimen. De een na de andere camper vertrekt en om 11.00 uur staan we alleen. We zitten buiten. Het zou regenen vandaag maar tot nu toe alleen vanmorgen een paar spatjes. Laat in de middag komt er een camper met Nederlanders. We kletsen een tijdje. En uiteindelijk staan we de nacht met ons tweeën. 

Overwinteren 2021/2022 Morcenx, Saint-Jean-de-Luz, Vitoria-Gasteiz, Cavia, Palencia

Maandag 4 oktober

Na het ontbijt, wippen we nog even bij Tamara binnen voor een kop koffie. Helene is al vroeg naar haar werk vertrokken. We kletsen nog een uurtje gezellig samen en rijden dan verder. Eerst nog even opnieuw langs de camperplek, waar een klein wasje in de Tupperware emmer wordt gestopt. Deze kan onderweg lekker schudden. Zoals gebruikelijk lunchen we onderweg. We rijden naar Saint-Jean-de-Luz. Qua kilometers niet eens zo heel ver, maar er zijn wel heel veel rotondes onderweg en het is erg druk op de weg. We staan op camping Plage d'Erromardie. We laten de camper bij de receptie staan en worden met een golfkarretje langs de vrije plaatsen geleid. We zoeken een plekje uit voor 3 nachten. We betalen €40,00 borg voor de armbandjes voor de douche en voor de druppel van de slagboom. We staan ongeveer 20 meter van het strand af. Er zijn flinke golven, prachtig om te zien. Wilma spoelt de was uit, en hangt dit op aan de lijn de Erik gespannen heeft tussen een paaltje en de spiegel van de camper. In de loop van de middag begint het te regenen, dus blijven we binnen. 

Dinsdag 5 oktober

Het regent vanochtend ook nog, dus houden we ons bezig met binnen activiteiten. Erik aan de computer, bezig met de vlog en Wilma leest. Als het in de loop van de dag droog wordt, wandelen we nog een eindje en kijken naar de surfers die in zee allerlei capriolen uithalen.

Woensdag 6 oktober

Het is weer helemaal opgeklaard en dus pakken we de fiets om naar het centrum van de stad te gaan. We wandelen aan het strand en op de boulevard en lopen nog even langs de camperplek die hier ook is. Verschrikkelijke plaats, langs een heel drukke weg, de deur kan bijna niet open en je moet er zelfs voor betalen. We willen een klein hapje eten en we bestellen eigenlijk lukraak iets. Vlees op de Amerikaanse manier met frieten. Uiteindelijk krijgen we een half stokbrood, daarop wat vleeswaren, mayonaise en patat. Een heel rare combinatie. Na het warme eten lopen we nog even naar het strand, de golven zijn nog steeds hoog. Het blijft mooi om te zien.

Donderdag 8 oktober

We moeten €51.00 betalen. Volgens de receptioniste wordt de €40.00 borg vanzelf teruggestort op de rekening, die staat zogenaamd in de reservering. Beetje raar. Dat moeten we dus goed in de gaten houden. We gaan vandaag dan eindelijk Spanje in. Naar Vitoria Gasteiz. Een camperplek aan de noordrand van de stad. Er kunnen er ongeveer 50 staan, maar tot laat in de avond is het een af en aanrijden van campers. Er staan er wel 100. We gaan met de tram naar het centrum. Hier staan nog heel veel middeleeuwse gebouwen. De dame van de VVV geeft op een plattegrond aan welke gevouwen we zeker moeten zien. Het is een prachtige, oude stad en heel schoon. We wandelen rond, het is behoorlijk steil in de binnenstad en op een plek zien we zelfs een paar loopbanden. Ideaal voor kinderwagens en mensen met rollators. Als we uitgekeken zijn drinken we een kop koffie op een terrasje. We rekenen €2,30 af voor 2 kopjes koffie. Opnieuw pakken we de tram terug.

Vrijdag 9 oktober

We hebben een vuilniszak vol donkere was en op ongeveer 1 km afstand zit een wasserette. De wasmachine doet 37 minuten over de lading was en kost €5,00. Als het bijna klaar is komt de eigenaresse bij ons. We kletsen met handen en voeten en zij geeft advies over hoe lang de droger aan moet. Voor nog eens €3,00 is de was weer helemaal klaar. Ze dame helpt zelfs vouwen. Ze is erg aardig. We halen brood bij de bakker en komen er achter dat het een soort van toast is. We hebben dus niet het juiste brood gehaald. Maar het smaakt wel. We fietsen op advies van de dame van de VVV naar een van de vele parken. De navigatie is tussen al die hoge gebouwen de weg een beetje kwijt, dus duurt het wel even voor we zijn waar we willen. Er is een hele bijzondere uitkijktoren. Helaas gaat deze pas om 16.00 uur open. Daar wachten we niet op. Er zijn 7 parken, die allemaal om de buitenkant van de stad liggen. Een fietspad verbindt de parken met elkaar. Wil je ze allemaal zien, rijd je een ronde van 30 km. Aangezien het al laat op de middag is, fietsen we wel een stukje fietspad, maar laten het bij 1 park. Als we hier nog eens terugkomen, zullen we de andere parken bekijken. Dit is tot nu toe een van de mooiste steden die we gezien hebben.

Zaterdag 10 oktober

Het is prachtig weer en aangezien je op deze camperplaats geen campinggedrag mag vertonen en we graag eens even buiten willen zitten rijden we vandaag naar Cavia, camping Cavia. Een camping direct aan de snelweg, achter een restaurant en naast een benzinestation. We betalen voor de overnachting €14,00 zonder stroom. Dan zou er nog €4,00 bijkomen. Er staan 3 caravans,waarvan er een bewoond is. We zitten buiten, ondanks de harde wind en Erik maakt de camper schoon. Uiteindelijk staan we voor de nacht met een andere Nederlandse camper, een Franse met tent en een Duitser met een busje. Om 17.00 uur wordt en een generator aangezet, die best wel veel kabaal maakt. We verplaatsen de camper tot helemaal achterop de camping. Daar hoor je de generator niet en de snelweg nauwelijks. Er is een heerlijke douche, weliswaar met een douchegordijn en geen mogelijkheden om je kleren op te hangen. Maar er staat een bankje en daar kan alles prima op.

Zondag 11 oktober

Na een heerlijke nacht rijden we een stukje verder naar Palencia. Hier staan we voor niets, tenminste als je aan de overkant van de straat je dieseltank volgooit. Je krijgt dan zelfs een munt voor schoon water. Een ideale plek, op grind, ruim en je kunt hier lekker in de zon zitten. Het tankO3 systeem heeft onderhoud nodig en dat is een mooi klusje voor vanmiddag. Erik maakt wat nieuwe stekkertjes en we hopen dat het nu wat beter werkt. We doen de rest van de dag niet zoveel.

Overwinteren 2021/2022 Le Pellerine, Nieul-sur-Mer, L'Houmeau, Saint-Dizant-du-Gua, Marcenx

Maandag 27 september

Het heeft vannacht behoorlijk geregend, maar bij het opstaan komt de zon er al weer door. We pakken de fiets en rijden inderdaad naar de Mûr de Bretange. Zien daar ook 2 camperplaatsen. Een aan de doorgaande weg en een iets verder het stadje in. Op elk kunnen maar 2 campers staan. Dan staan we nu toch wel een stuk mooier. We halen een broodje bij de bakker en wat biertjes bij de supermarkt en fietsen dan met een omweggetje terug naar de camper. We zitten de rest van de middag heerlijk in de zon. Waar we vannacht maar met 3 campers stonden, zien we nu de een na de ander binnenkomen. Uiteindelijk staan er 8 stuks. 

Dinsdag 28 september

Opnieuw veel regen vannacht, maar bij het opstaan alweer zonnig. We verzorgen de camper en rijden naar Canal de la Martinière, in Le Pellerine. Onderweg stoppen we natuurlijk voor koffie en later voor de lunch. Een super de luxe stop, waar duidelijk aangegeven wordt waar, welk voertuig moet staan. Maar ja, Franse automobilisten kennen het tekentje van een camper waarschijnlijk niet, want zij gaan er gewoon staan. Met als gevolg dat campers op voor auto's bestemde plaatsen gaan staan! Ook hier zijn zelfreinigende toiletten. Luxe hoor. We komen tegen 14.30 uur aan en zien een parkeerplaats met auto's en langs het kanaal verspreid een aantal campers. Wij gaan ook aan het kanaal staan. Als we later op de dag een wandeling maken, zien we op de parkeerplaats een verzorgingszuil en toiletten. En overal verspreid in het oude sluizencomplex staan campers. Dit is wat je noemt het echte wild staan. 

Woensdag 29 september 

Het wordt saai, alweer vannacht regen en bij het opstaan volop zon. Na het ontbijt, hardlopen en wandelen. Tijd om het hardlooptenue te wassen. Even in de Tupperware wasemmer, uitspoelen bij de kraan bij de toiletten en lekker in de zon en wind hangen.   Na de lunch fietsen we naar de veer over de Loire. Hiermee kan iedereen gratis de rivier over. Er gaan best veel auto's op. Er zit een behoorlijke knik in de wal en de boot, we horen enkele bumpers over de grond schuren. Je mag er ook op met de camper tot 3500 kg, maar met onze overhang zou ik dit niet gauw doen. De rest van de middag zitten we in de zon.

Donderdag 30 september

Na het ontbijt en de verzorging vandaag een rit van ongeveer 200 km. Naar Nieul-sur-Mer, parking Le plomp. Onderweg halen we boodschappen, drinken koffie en lunchen we. We komen aan rond 15.00 uur. Het is een grote parkeerplaats achter een aantal visrestaurantjes. De weggetjes in het dorp zijn wel heel erg smal. We zetten de camper in de breedte op 3 plaatsen. In de lengte is er alleen ruimte voor kleine busjes. Het is prachtig weer en we zitten heerlijk buiten. 's Avonds treedt er een bandje op in het enige restaurant dat open is, maar om 22.30 uur is de muziek afgelopen en loopt de parkeerplaats leeg. Om 23.15 uur komt er een klein busje met de radio knetterhard aan aangereden. Hij staat zeker 5 minuten rond te kijken en parkeert dan uiteindelijk en zet de radio en de motor af.

Vrijdag 1 oktober

Vanmorgen om 6.15 uur en om 6.45 uur reed een auto de parkeerplaats op. 2 x keer veel herrie voor een paar minuten. Raar, want de parkeerplaats is het einde van de weg. Je kunt hier geen kant op. We fietsen naar La Rochelle, een stad ongeveer 10 km verderop. Er loopt helemaal een fietspad naar toe. Eerst langs de kust en later een stuk richting het binnenland. We wilden hier graag naar toe, omdat hier filmopnames gemaakt zijn voor de Duitse serie das Boot. Er is niets wat we herkennen, maar het is een leuke wandeling. We halen wat te eten in de markthal, leuk om de verschillende afdelingen te zien, vis, vlees of de bakker, het zijn allemaal aparte straatjes in de hal. Ondertussen krijgt Erik een lange mail in het Frans. De strekking ervan is, dat we niet zo mogen staan met de camper als we nu doen en dat wij een voorbeeldfunctie hebben. Het zit ons niet lekker en als we terug zijn, gaan we toch maar verplaatsen naar een parkeerplaats 5 kilometer verderop in L'Houmeau. Het regent in de middag en we zitten de rest van de dag binnen. In de loop van de avond lopen we nog even naar de kust, haha 20 meter vanaf de camper. Er loopt een Nederlands echtpaar langs waar we even mee kletsen. Zij staan nu geparkeerd waar wij zijn vertrokken. 

Zaterdag 2 oktober

Op deze parkeerplaats hebben we ook prima geslapen. We rijden naar Saint-Dizant-du-Gua. Een kort ritje. We stoppen een keer voor koffie en een keer om brood te kopen. Aangekomen blijkt de plek een groot grasveld met picknickbanken en jeu de boules velden, achter een supermarkt te zijn. Hier hadden we dus ook brood kunnen halen. Het regent af en toe, wisselend hard en zacht. Erik draait de luifel uit, hij wil wat filmen, Wilma zit binnen te lezen, en ze slaapt een uurtje. Er zijn heel veel muggen. Om 19.00 uur lopen we een klein stukje, maar we worden belaagd door muggen. Dit hadden we ook al in de reviews gelezen. Zo gauw je de deur opent, vliegen ze naar binnen. Jammer, want dit is een hele mooie plek om te staan.

Zondag 3 oktober

We kopen een stokbrood in de supermarkt die voor de camperplaats ligt, Erik gooit het toilet leeg in de stromende regen en dan gaan we op weg. Als we langs de snelweg lunchen, zien we een verzorgingszuil. Hier kun je zelfs gratis water tappen. Die Fransen hebben het goed voor elkaar voor wat betreft de service aan campers. We gaan op bezoek bij Tamara en Helene. Zij zijn 3 jaar geleden vanuit Amsterdam naar Morcenx verhuisd. Daar een huisje gekocht en helemaal opgeknapt. Omdat we met Polarsteps rijden gaan we eerst naar de camperplek om deze te laten zien. En om te kijken of we daar willen overnachten. De plek is naast een station en bij een overdekt skate- en sportpark. De hele plek ziet er verwaarloosd uit. Hier gaan we echt niet overnachten. We rijden wat door het stadje en zien naast de arena een mooie parkeerplaats. Daar zullen we vanavond gaan overnachten. Dan rijden we door naar Tamara en Helene. We proberen de camper bij hen op de oprit te zetten, maar de weg en de hoge stoep aan de overkant verhinderen het. De doorgaan is wel breed genoeg, maar de draai lukt niet. Maar geen probleem, we mogen de camper bij de buurman op de oprit zetten en kunnen daar overnachten. We hebben het heel gezellig en eten een overheerlijke soep en een lekkere quiche. Na de koffie zoeken we ons bedje op.