Denemarken - Vingsted - 4 mei 2026

Tot ruim na middernacht hoorden we de buren stommelen, maar daarna was het erg stil. We werden pas om 8.00 uur wakker. Eerst maar even hardlopen/wandelen en dan ontbijten. We kunnen steeds rond de vijver lopen en zien de natuur ontluiken en een aantal standbeelden.

We zijn op weg naar Viborg, (dat waren we gisteren ook al) maar komen onderweg een leuke plek tegen bij een vikingdorp. 

We besluiten hier te stoppen, een hapje te eten en dan het dorp te bezoeken. Het dorp laat de omgeving uit de ijzertijd (rond het jaar 0) zien door middel van een reeks huizen, 

gecultiveerde velden,

een meer

 en een bos. Er is door middel van informatie bordjes veel te lezen over het leven van toen in de veranderde seizoenen. Dieren

en velden moesten worden verzorgd, en in de omliggende natuur werden bessen en kruiden verzameld. Er werd geofferd aan de goden en het huis en overige gebouwen van de stamoudste werden prachtig versierd. 

Helaas was er vandaag geen activiteit, maar daardoor konden we wel goed parkeren. Het is al laat in de middag als we uitgedwaald zijn en we besluiten hier te blijven voor de overnachting.

Denemarken - Haderslev - 3 mei 2026

Gisteravond begon het al een beetje te miezeren, dat zette door in regen en ook deze morgen was het niet droog. Maar als we aankomen in Haderslev, begint de zon er warempel door te komen. We vinden een prachtig plekje aan de rand van een meer en aan de rand van het historische centrum. We eten een boterham en lopen dan een uitgezette route van 3,5 kilometer door dat centrum. Alles is natuurlijk dicht op zondag, maar we krijgen een goede indruk van de oude gebouwen en hun geschiedenis. In de kerk hangt een schip. Heel bijzonder, en we lezen dat dit een traditie is die al teruggaat naar de Middeleeuwen. Deze schepen zijn vaak geschonken door zeelieden als dank voor behouden vaart of als smeekbede. Hiermee symboliseren ze de verbondenheid van de kerk met de zee en het geloof. Maar ook wordt het gezien als de verbondenheid voor de gemeente als de ark van Noach. Vlak bij de camper ligt ook een groot stenen blok met daarop 57 namen en een datum. Het is ter nagedachtenis aan de tragedie die plaatsvond op 8 jul 1959. Het was een hete zomerdag en een tochtje met de toenmalige damboot was populair. De boot was goedgekeurd voor 35 passagiers, maar er waren maar liefst 93 mensen aan boord toen op slechts 100 meter van de over de boot in brand vloog. Met als gevolg het verlies van 57 levens. Dit was het op één na grootste ongeluk in Denemarken van de vorige eeuw. Vanaf een uur of 6 begint het opnieuw flink te regenen. Er komt een camper naast ons staan, met maar liefst 3 honden erin, het zal wel stinken in hun camper, want ondanks de regen staat de deur open.

Duitsland - Flensburg - 2 mei 2026

 Volgens de weersvoorspelling zal het vandaag ook een mooie, zonnige dag worden en daarna wat minder, vandaar dat we besluiten nog een dag te blijven. We lopen een rondje door het winkelcentrum, doen een paar boodschappen en blijven in en rond de camper. Wat lezen, recensie schrijven, weer lezen. Video monteren en zo vliegt de dag voorbij.

Duitsland - Flensburg - 1 mei 2026

Het racen viel erg mee gisteravond, er werd wel wat gereden, en soms ook hard en 2 x werd er langdurig geclaxonneerd. Echter om 23.30 uur was het rustig. Maar niet voor lang. Om 5.15 uur word ik wakker van gekletst. Het blijkt dat er een rommelmarkt pal voor de camperplaats wordt opgebouwd. De dames en heren die hun kramen inrichten zijn al goed wakker en hebben er zin in. We staan dan maar op om 6.00 uur, Erik gaat hardlopen en Wilma een stukje wandelen. Na het ontbijt, rijden we al voor 8.00 uur naar Flensburg. Het is rustig onderweg, het is een feestdag voor de Duitsers en er rijden nauwelijks vrachtwagens. We besluiten om dan toch maar door Hamburg te rijden, ondanks dat er nog steeds oponthoud kan zijn vanwege de werkzaamheden aan de tunnels. Het rijdt echter vlot door en we zijn al om 11.30 uur in Flensburg. De parkeerplaats is zo goed als leeg. We zoeken een mooi plekje uit en gaan op de fiets naar de haven. Het is de eerste rit op onze nieuwe fietsen en ze voldoen prima. We eten een hapje, slenteren wat rond en gaan dan terug naar de camper, waar we nog een tijd in de zon zitten, maar af en toe ook in de schaduw, zo warm is het. Langzaam loopt de plek vol. Je kijkt je ogen uit, van heel groot, met een auto erin of erachter, tot minibusjes en auto's met daktenten. Alles staat vreedzaam door elkaar.

Duitsland - Delmenhorst 30 april 2026

Vandaag gaat de reis naar Denemarken beginnen. Maar eerst naar onze kleindochter. Ze wordt 2 jaar vandaag en we willen natuurlijk eerst nog even knuffelen en een cadeau brengen. Erik zet de camper op de camperplek in Enschede. Wilma brengt samen met hun zoon de zandbak, die maar net in de auto past, naar de jarige en dan haalt ze Erik op van de camperplek. Na alle feestelijkheden brengt zoonlief ons naar de camper, hij gaat Wilma's auto gebruiken, en kunnen we vertrekken. Dan blijkt dat Erik per ongeluk het vestje van onze kleindochter heeft meegenomen, dus rijden we nu met de camper hun kant op. Erik zet de camper op de rondweg, want op hun woonerf kunnen we niet komen en Wilma rent naar binnen om het vestje af te geven. Dan kunnen we eindelijk op pad. De rit gaat voorspoedig. Er zijn heel wat bouwwerkzaamheden onderweg, maar we hoeven maar een keer een paar minuten stapvoets te rijden. Als we in Delmenhorst aankomen, weten we niet wat we zien. Van de 8 plaatsen zijn er maar 2 bezet. Als we het verplichte ticket pakken zien we waarom. Er hangt een formulier waarop staat dat vanwege festiviteiten de plek 10 dagen niet bereikbaar was en vandaag voor het eerst weer open. Het is prachtig zonnig weer, dus de stoeltjes gaan naar buiten. Tijdens het praatje met de buurman horen we dat het voor de Duitsers al weekend is (dat weten we natuurlijk wel, want op 1 mei zijn ze bijna allemaal vrij vanwege de dag van de arbeid). Hij vertelt dat het betekent dat we vanavond en vannacht wel eens last kunnen hebben van jeugd in auto's die donuts draaien voor de campers. Harde muziek aan hebben en die doorgaan tot wel 3 uur. We hebben echter wel een plan B, want dit kennen we en weten een plekje waar we dan naar toe kunnen gaan om te slapen. We zullen het zien of horen vannacht. Na het eten lopen we nog een rondje om de vijver en door een stukje van de wijk, waar we ook wel plekjes zien waar we kunnen staan.

Griekenland - Pitesti - 30 september 2025

Het is koud als we wakker worden, het ijs staat op de ramen. Gelukkig brandt binnen de kachel. We starten hoog en rijden daardoor door de wolken.

Een prachtige rit waarin we opnieuw veel kerken zien,

met heel mooi houtsnijwerk,

maar ook talrijke waterputten. 

We staan op een grote parkeerplaats naast een park, niet heel bijzonder maar voldoende voor de nacht. 

Griekenland - Novaci - 29 september 2025

We hebben gisteravond overlegd of we verder willen rijden of nog een dag blijven. De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet zo goed en we zouden het jammer vinden als we de Trans Alpina route (DN67C) daardoor niet goed zouden kunnen rijden.

We hakken om 10.30 uur de knoop door, we gaan toch, ondanks de regen. Gelukkig pakt de beslissing goed uit, het werd droog en de zon liet zich zelfs even zien. 

Op de route aten we in een heel charmant restaurant waar de ober Nederlands sprak, hij heeft jaren in Nederland in Wijchen gewerkt. Er stonden vele potten met streekproducten zoals groenten, honing, stroop en wijn.

We komen op een hoogte van 2133 meter, waar sneeuw langs de kant van de weg ligt. 

Als we bijna op de overnachtingsplek zijn lopen er een kudde geiten, vergezeld van paarden, honden en een paar mannen op de weg. We sukkelen achter ze aan, terwijl sommige auto's ons voorbij scheuren en bijna een hond of geit onder de auto krijgen. 

Net na het dorpje Branca parkeren we op een verlaten parkeerplaats in dichte mist. We doen de hoes voor het raam tegen de kou en blijven de rest van de avond in ons warme huisje, nagenietend van de prachtige route die we reden. 

De Trans Alpina route slingert zich door valleien en plateaus tot 2133 meter hoogte – een hoogte die geen enkele andere bergpas in Roemenië bereikt – en biedt adembenemende uitzichten. De 148 km lange hooggelegen weg door het Parâng-gebergte in de Zuidelijke Karpaten van Roemenië verbindt Novaci met Sebeș, en is doorgaans geopend van medio mei tot oktober.