Griekenland - Pitesti - 30 september 2025

Het is koud als we wakker worden, het ijs staat op de ramen. Gelukkig brandt binnen de kachel. We starten hoog en rijden daardoor door de wolken.

Een prachtige rit waarin we opnieuw veel kerken zien,

met heel mooi houtsnijwerk,

maar ook talrijke waterputten. 

We staan op een grote parkeerplaats naast een park, niet heel bijzonder maar voldoende voor de nacht. 

Griekenland - Novaci - 29 september 2025

We hebben gisteravond overlegd of we verder willen rijden of nog een dag blijven. De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet zo goed en we zouden het jammer vinden als we de Trans Alpina route (DN67C) daardoor niet goed zouden kunnen rijden.

We hakken om 10.30 uur de knoop door, we gaan toch, ondanks de regen. Gelukkig pakt de beslissing goed uit, het werd droog en de zon liet zich zelfs even zien. 

Op de route aten we in een heel charmant restaurant waar de ober Nederlands sprak, hij heeft jaren in Nederland in Wijchen gewerkt. Er stonden vele potten met streekproducten zoals groenten, honing, stroop en wijn.

We komen op een hoogte van 2133 meter, waar sneeuw langs de kant van de weg ligt. 

Als we bijna op de overnachtingsplek zijn lopen er een kudde geiten, vergezeld van paarden, honden en een paar mannen op de weg. We sukkelen achter ze aan, terwijl sommige auto's ons voorbij scheuren en bijna een hond of geit onder de auto krijgen. 

Net na het dorpje Branca parkeren we op een verlaten parkeerplaats in dichte mist. We doen de hoes voor het raam tegen de kou en blijven de rest van de avond in ons warme huisje, nagenietend van de prachtige route die we reden. 

De Trans Alpina route slingert zich door valleien en plateaus tot 2133 meter hoogte – een hoogte die geen enkele andere bergpas in Roemenië bereikt – en biedt adembenemende uitzichten. De 148 km lange hooggelegen weg door het Parâng-gebergte in de Zuidelijke Karpaten van Roemenië verbindt Novaci met Sebeș, en is doorgaans geopend van medio mei tot oktober. 

Griekenland - Drambār - 28 september 2025

Vandaag willen we een stuk opschieten, maar dat lukt niet echt. We rijden een route door bergachtig gebied, met niet al te brede wegen en haarspeldbochten. De dorpjes zijn klein en we zien veel dames lopen met een handtasje, waarschijnlijk op weg naar de kerk. Kerken komen we ook genoeg tegen onderweg.

Er staan ontzettend veel verkeersborden met de snelheden, die variëren van 30, naar 50 of 70 en 90. Er zijn zelfs stukken waar je 100 mag. Maar net als je het gaspedaal ingedrukt hebt, moet je alweer afremmen. Het beste kun je gewoon 50 km aanhouden, dan hoef je dus niet steeds te remmen of gas te geven. We drinken koffie op de top van de pas Setref, bij het plaatsje Sãcel (Maramures) waar wandelroutes aangeven zijn en een gedenkwand met geestelijken.

Het laatste stuk gaat over de snelweg, die er vrij nieuw uitziet. We komen aan op een gratis camperplaats met verzorging en stroom in Drâmbar, gemeente Ciugud. Via een hangbrug lopen we het dorp in. Er zitten op 2 plekken wat oude mannen, waar we zo goed en kwaad als het kan en met handen en voeten een gesprekje voeren. Ze leren ons hoe we goedendag en welterusten moeten zeggen. Het dorp zelf heeft ongeveer 400 inwoners en heeft een traditionele houten kerk (Biserica de lemn), wat kenmerkend is voor de Roemeense plattelandsarchitectuur. 

Griekenland - Viseu de Sus - 27 september 2025

 Het was erg koud vannacht, maar gelukkig hadden we het niet koud met een extra deken over. We hebben kaartjes gereserveerd voor de rit met de trein om 9.30 uur. Het traject van de stoomtrein werd in 1932 aangelegd voor het vervoer van hout uit de berggebieden. Hiervoor werd het hout over water, vastgebonden op vlotten vervoerd. De aanleg van de spoorlijn ging uit van het principe: volg de loop van de rivier en en leg daar een smalspoor aan. Smalspoor leent zich beter omdat deze een smallere bochtstraal kon volgen. Omhoog werden de arbeiders vervoerd en naar beneden boomstammen, die door hun gewicht de trein naar beneden stuwde. 

Deze manier van houtvervoer heeft nog heel lang in Roemenië bestaan, eind jaren '80 waren er  meer dan 15 bosbouwspoorlijnen nog steeds in gebruik. De rit van vandaag is 22 kilometer. We zijn gegaan voor het all-in pakket. Onderweg koffie met wat lekkers (bleek een kaasbroodje) en op het eindpunt een warme maaltijd (gebakken aardappelen, zuurkool, worst, spiesje, karbonade, een broodje en een flesje drinken) We aten heerlijk in het zonnetje. Daarna een rondje gelopen en toen was het tijd voor de terugreis. Het was een verrassend leuke tocht. Terug bij de camper nog heerlijk buiten gezeten.