Camperbeurs Hardenberg 23 september t/m 25 september

 vrijdag 23 september 

We gaan al vroeg op pad naar de beurs in Hardenberg. We kregen een uitnodiging om als Campertv 2 x een presentatie te geven op zaterdag, maar we zijn het hele weekend welkom. We weten niet goed waar we de camper kunnen parkeren en willen toch wel een plekje wat dicht bij de ingang. We komen om 9.00 uur al aan en kunnen achter het beursgebouw parkeren. Er staan al een aantal campers van andere exploitanten en we kunnen aansluiten. Na het aanleggen van de stroomvoorziening lopen we met onze spullen de hal in. We zien al een aantal bekenden waar we even mee kletsen en gaan dan op zoek naar Rosanne. We krijgen onze badges en een sleutel voor onze kamer de hele beurs. We nemen de gelegenheid te baat en gaan direct filmen.

Heerlijk, kunnen we onze spullen die we even niet nodig zijn daar neerleggen en zo nodig ons even terugtrekken. 

We filmen wat en als om 10.00 uur de beurs opent worden we heel, heel vaak herkend en aangesproken. Voor de lunch trekken we ons terug in ons kamertje en daarna lopen we nog wat rond, filmen en kletsen met diverse volgers. Om 16.00 uur hebben we  het voor vandaag gezien en gaan we terug naar de camper. In de avond vliegt Erik nog even met de drone.

zaterdag 24 september 

Opnieuw worden we vanaf dat de beurs open is aangeschoten door mensen die ons kennen. Echt bizar. We houden op 12.00 uur en om 14.15 uur onze presentaties. De zaal zit bij ons 2 x helemaal vol, dat hadden we bij de andere presentaties nog niet gezien. 

Het gaat goed en na afloop tijdens de meet&greet zijn de mensen ook erg positief over ons verhaal.

Een stel kwam uit Dordrecht, eigenaren van een winkel. Deze zijn speciaal voor ons gekomen, een briefje op de winkeldeur geplakt met de tekst: wegens omstandigheden gesloten, en hadden ook nog een attentie meegenomen. Hoe leuk is dat. 

Het is best wel vermoeiend om zo'n hele dag maar te praten zodat we ook vandaag om 16.00 uur teruggaan naar de camper.

zondag 25 september

We zijn opnieuw vroeg en filmen nog wat noviteiten, we wilden voor de lunch naar huis maar hier komt niets van.

Pas om 14.00 uur gaan we richting de camper. Al met al een heel druk maar ook heel geslaagd weekend. De ontvangst van de beursmedewerkers was perfect. Ze waren heel blij met onze aanwezigheid en gaven aan dat normaal gesproken zaterdag niet zo'n drukke dag is, maar nu de drukste en zij zagen dat dit ook door ons kwam, heel veel mensen gaven ook aan speciaal voor ons naar de beurs te komen.

Roggel 1 t/4 september

 Donderdag 1 september

We gaan op weg naar Roggel, voor het ACSI inspecteursweekend. Het vertrek heeft vertraging. We staan startbereid, de laatste spulletjes in de koelkast en dan gaan. Maar er knipperen allemaal lampjes op het display van de koelkast en dan blijkt dat deze niet aangaat op gas. Erik sleutelt er wat aan, belt met de dealer om te vragen wat hij kan doen, maar oplossen lukt niet. Zo zijn we zomaar een uur verder. We vertrekken wel, we staan op een camping, dan staan we aan de stroompaal, en dan volgende week maar eens zien wanneer we naar de dealer kunnen voor reparatie. Als we na een koffie- en een lunchpauze aankomen, worden we verwezen naar een klein veldje, helemaal geïsoleerd van de mensen waar we graag bij hadden gestaan en wat we bij opgave ook gevraagd hadden. Bij navraag mogen we ruilen van veld, dat doen we maar is niet echt een verbetering, we staan nog een eind van de rest, dat wordt dus slepen met stoelen. Het is nog steeds erg mooi weer, we zitten lekker buiten de rest van de dag.

vrijdag 2 september

Omdat we in het voorjaar nieuwe inspecteurs hebben opgeleid, zitten we al vroeg in de tent voor hun evaluatie. Als we terug zijn wij de camper, komen er geregeld mensen langs die ons kennen en even een praatje willen maken. 's Middags wachten we op onze buddy en als zij geweest is gaan we nog een eindje fietsen. Vanaf 18.30 uur staat er een snackkraam, we eten een frikandel en een bami schijf. We verdragen dit soort eten niet zo goed, dus niet te veel nemen. We blijven nog een tijdje in en buiten de tent kletsen met volgers en dan gaan we terug naar de camper.

zaterdag 3 september

Om 10.30 uur worden we allemaal in de tent verwacht voor het praatje van de directeur, Ramon. Daarna  zijn er wat huldigingen. Dolph gaat zwemmen en Erik en ik gaan met hem mee. De gaan naar het buitenbad en maken zelfs de golven nog even mee. Na de lunch gaan we fietsen met een groepje. Er fietsen mensen mee die wij niet kennen. We stellen ons voor, maar hebben verder geen contact. 's Avonds is er een barbecue, waar zij ook bij ons aan tafel zitten, maar ook nu hebben we geen contact. De vrouw van het stel zit naast Wilma, die doet een poging om te praten, maar de vrouw praat zo erg Belgisch dat ze niet te verstaan is. Jammer. 

zondag 4 september

Na het gezamenlijke ontbijt, waar we helaas weer niet aan dezelfde tafel kunnen zitten, omdat deze vol is, maken we de camper klaar en gaan weer naar huis. We vonden het weekend toch wel een beetje tegenvallen in het contact met onze kennissen. Oorzaak is natuurlijk dat we niet bij elkaar stonden. Wel hebben we  hele leuke contacten met andere mensen gehad en dat was erg gezellig.

Enschede, Putten, Amersfoort en Wijster 13 t/m 18 augustus

 

Zaterdag 13 augustus

We gaan vandaag camperen op het van Heekplein in Enschede. Dit hebben we 2 jaar geleden ook gedaan en vonden het een hele happening. Vorig jaar waren we in Zwitserland en konden we er niet bij zijn. Dit jaar zijn we weer van de partij. De campers mogen pas om 21.00 uur het plein op. De schoonmaakploeg van de gemeente Enschede moet eerst zorgen dat het plein schoon is. Er is een grote zaterdagmarkt en als die afgelopen is ligt er ontzettend veel afval. Omdat wij gaan filmen en interviewen mogen wij er eerder zijn, de aankomst voor ons is ongeveer 19.00 uur. We lopen overdag een beetje met onze ziel onder de arm en we besluiten om 13.30 uur te gaan rijden naar het Diekman in Enschede, daar is een camperplaats voor 4 campers, maar ervoor ligt een grote parkeerplaats. De c.p. is inderdaad vol en we gaan aan de zijkant staan. Een mooie gelegenheid om de camper eens te wegen met het speciale apparaatje dat we hiervoor hebben. We wegen 3 keer en 3 keer krijgen we een verschillend gewicht. Dat is toch wel een sein voor ons dat dit apparaat voor ons in ieder geval niet goed werkt. We gaan volgende week maar een keer naar Enschede, naar de weegbrug en laten we daar de camper maar eens officieel wegen, als ook het gewicht op de assen. We zitten lekker in de schaduw van de bomen, maar op enig moment is de zon zo gedraaid dat we meer en meer in de zin komen. We draaien de camper om en staan dan lekker in de schaduw van de camper. We hadden tussen de middag al warm gegeten, daardoor hebben we het lekker makkelijk en na de boterham rijden we naar de binnenstad. Het plein is nog niet helemaal schoon, we zetten de camper eerst maar even aan de zijkant. We kletsen wat met Inge en Dennis en filmen en interviewen wat andere vroege vogels. 

Als onze camper op zijn plek staat installeert Erik de beamer, we zetten een tafel met pennen en stickers neer en filmen nog een beetje. Het valt ons op dat dit keer heel veel vriendengroepen gekomen zijn. Voor hen natuurlijk heel leuk om samen dit evenement mee te maken, maar  het betekent wel dat er tussen de camperaars weinig contact is. Er staan ook dit jaar wat meer ‘gewone’ campers. De verhouding met bijzondere exemplaren is ongeveer 50/50. Er is een artiest, René, hij mag tot middernacht zijn liedjes onder begeleiding van een gitaar laten horen. Zijn dochter komt af te toe ook een liedje meezingen. Het is warm, erg warm. Als we om 1.30 uur naar bed gaan is er een groep van 7 campers nog luidruchtig aan  het feesten. Af en toe horen we een kroegloper terugkomen en tegen 6.00 uur komen de eerste marktlui al weer aanrijden om  hun kraampjes op te bouwen voor de zondagmarkt. Al met al slaap je dus weinig zo’n nacht.

Zondag 14 augustus

De krant Tubantia laat een journalist en een fotograaf lopen en zij komen ons ook interviewen.  Bastiaan en zijn vrouw Daniëlle komen koffiedrinken en om 13.30 uur komt Ilse. Wilma haalt snel een hamburger met friet en na het eten hiervan gaan Ilse en Wilma nog even winkelen. Het is heel rustig in de stad, dat heeft natuurlijk alles te maken met de hitte. Om 13.00 uur reden de eerste busjes al weg. Dat mag pas vanaf 16.00 uur, dan zouden de palen in de straat naar beneden gaan, maar deze busjes rijden via de ingang weg. Zo langzamerhand zie je iedereen inpakken en wij besluiten ook te gaan. We brengen de filmapparatuur naar huis, pakken wat vergeten spullen en rijden dan door naar Putten. Hier stonden al eens eerder. Als we aankomen rijden worden we direct herkend en we kletsen een tijdje met de buren. Zij geven aan dat de plek even dicht geweest is en zelfs uit alle apps is verwijderd. Er zijn namelijk nieuwe eigenaren gekomen en zij hebben een deel van de plaats gesloten. Hier komen – hoe kan het ook anders- chaletjes op te staan. Omdat dit nog wel even kan duren, is de halve plaats weer opengesteld. Zij geven aan Chinees eten te halen en Erik zegt direct, oh lekker daar heb ik ook wel zin in. Wij kiezen voor een loempia, die de buurman voor  ons meeneemt. Na het binnen eten, want het stikt hier van de wespen, zitten we nog een tijdje buiten, maar om 22.15 uur gaat bij Wilma het licht uit en ze gaat naar bed. Erik komt al snel na. Midden in de nacht begint het iets te regenen, maar helaas wel zoveel dat de dakramen dicht moeten. Het onweert en flits in de verte een paar uur lang, maar daar krijgen wij niets van mee.

Maandag 15 augustus

We zijn al vroeg wakker, mede vanwege het licht omdat we de zijramen open hadden laten staan. Na het ontbijt rijden we naar Amersfoort waar we onze frames van de fietsen laten vervangen. CSB wordt Folt. Als we straks weer in Portugal of Spanje zijn en onze fietsen komen in beeld willen we met de nieuwe naam rijden. Ook krijgen we ter leen 2 lichtere accu’s mee. Voor de overwintering telt elke kilo en dit scheelt bijna 5. We moeten er straks alleen aan denken dat we niet al te lange fietstochten inplannen (of we moeten met heel weinig ondersteuning fietsen). Als het klusje geklaard is rijden we naar Grondsels, naar Jan en Janetta. Hier komen we om 17.30 uur aan en we worden met open armen verwelkomd. We drinken samen koffie en verkletsen onze tijd. We hebben gelukkig nog een blik met een kant en klare maaltijd en om 20.00 uur zitten we aan tafel.

Dinsdag 16 augustus

We willen natuurlijk onze – eigenlijk – nieuwe fietsen uitproberen en waar kan dat beter dan op de VAM-berg. We gaan pas laat op pad, want we hebben natuurlijk ook vanochtend weer onze tijd verkletst met Janetta en Jan. Maar dat is alleen maar gezellig. Het is nog steeds warm, maar al fietsend merk je daar toch niet zoveel van. We eten boven op de berg onze meegenomen boterhammen open zetten dan een klein rondje uit met de knooppunten. Onderweg is ineens het fietspad afgesloten. Er ligt een flinke berg zand over een lengte van ongeveer een kilometer. Nergens staat een omleidingsroute aangegeven. We besluiten om langs de berg zand te rijden, door de berm en dat lukt goed. We hebben een soort van 8 uitgezet en komen weer langs de camper. Mooi voor Erik, want hij was een lens vergeten, die kan hij dan mooi even pakken. We fietsen verder richting Spier en zien daar een winkeltje waar schapenvachten verkocht worden. Wij willen andere, langere en smallere, die beter op de stoelen passen. We stappen af en kijken wat rond. We krijgen koffie en kletsen opnieuw zomaar een uur weg. We besluiten om er donderdag, voordat we naar huis gaan langs te rijden en te passen. Weer zitten we laat aan tafel.

Woensdag 17 augustus

Erik wil nog een item over de beamer opnemen, Wilma laat hem alleen en fietst naar Beilen. Onze autann, voor na de beet van mug en wesp is leeg. Die hebben we de afgelopen 2 nachten goed gebruikt. Ondanks de vitrage die tussen woon- en slaapkamer hangt zijn er toch muggen. Die komen natuurlijk ook binnen zo gauw je een raam openzet. Na de boterham fietsen we een adventurelab. De eerste locatie zoeken we met maps en we worden van het fietspad af de bossen ingestuurd. Dit is niet leuk want het zand is heel mul, omdat het hier al zolang niet geregend heeft. We besluiten de route te fietsen en komen we langs een locatie dan loggen we en anders pech gehad. We rijden ook langs de radiotelescoop en deze is net bezig met draaien. Dat is leuk om te zien dus stoppen we daar even. Er staat een vrijwilliger die een aantal zaken uitlegt. Het blijkt dat er een rondleiding bezig is. Na een tijdje fietsen we weer verder.  Als we op bijna het verste punt zijn begint het te regenen. We doen onze regenponcho’s aan, maar het begint steeds harder te regenen, gelukkig komen we langs een rustpunt waar we koffie met appeltaart nemen.

 Als de bui wat afneemt fietsen we toch verder, we moeten nog wel 15 kilometer. Het blijft regenen en we komen aardig verzopen terug bij Grondsels. We zetten de fietsen in de schuur en vluchten de winkel in, we krijgen een handdoek en koffie en zitten weer lang te kletsen. In één keer ziet Erik dat mijn slaapkamerraam open staat. Die is dus vergeten dicht te doen. Erik rent door de regen en drukt hem dicht. Net op tijd, want daarna kunnen we er ook niet door want er valt gigantisch veel regen. Een hevige wolkbreuk, waarvan we later hoorden dat deze in Beilen straten en kelders onder water heeft gezet. En, het is al bijna normaal, weer laat aan tafel.

Donderdag 17 augustus

We nemen afscheid van Jan, Janetta zit in vergadering en rijden naar het winkeltje met de schapenvachten. We slagen niet, want deze vachten zijn niets langer. We kletsen wel gezellig een tijdje, drinken een koffie en rijden dan weer verder. We lunchen onderweg en zijn om 14.00 uur weer thuis.

Rijkevoort, Rosmalen. Sas van Gent, Zaamslag, Hulst 20 t/m 25 juli

 

Woensdag 20 juli

Een dag later dan de bedoeling was (het was gisteren 40 graden, dan kun je beter thuis zitten met de airco aan) gaan we op weg naar Jan en Annemie in Rijkevoort. Ze hebben hun huis verkocht en hebben op een vakantiepark een nieuw onderkomen gekocht. Dit willen ze ons laten zien. We komen tegen de middag bij hun aan, lunchen samen en gaan dan door omstandigheden met de auto naar het park. Ze hebben een mooi plekje waar het bijna nog een jaar duurt voordat het chalet erop geplaatst wordt.  We wandelen een stukje en drinken wat op het terras bij het meertje dat ook bij het park hoort. Tot die tijd trekken ze met de camper rond en gaan net als wij ook weer overwinteren. We gaan 's avonds samen uit eten. Nu gaan we wel op de fiets en na de maaltijd (die overigens niet zo goed was met personeel dat geen Nederlands of Engels spreekt en je bord al afruimt terwijl je nog niet eens klaar bent) fietsen we nog een stuk toeristische route. Ze wonen daar toch wel erg mooi. We slapen bij hen op de oprit.

Donderdag 21 juli

Het was wel een beetje onrustige nacht. De doorgaande straat is redelijk druk, elke auto hoor je wel. Maar nu werd er vanaf 3 uur af en aan gereden met landbouwvoertuigen. En die maken een lawaai! Na het gezamenlijke ontbijt gaan wij verder richting Rosmalen. We gaan op bezoek bij Dennis en Nancy. Zij vloggen ook en Dennis zegt vaak dat hij zoveel van Erik heeft geleerd. Als Wilma even een bloemetje voor hen koopt, begint het heftig te regenen. Uiteindelijk wordt het pas om 19.00 uur droog. Dennis en Nancy hebben een wrap- en stickerbedrijf. We krijgen een rondleiding en nieuwe stickers voor CamperTV. We slapen op de parkeerplaats van het bedrijf.

Vrijdag 22 juli

De nacht was wat beter dan de vorige, maar hier zitten we op een industriebedrijf zodat we al om 7.00 uur wakker worden van de activiteiten om ons heen. Na een koffie vertrekken we naar camping hof van Autriche. We hebben afgesproken met Dolph en Saskia. Het is erg druk onderweg, we halen de afgesproken tijd, 12.00 uur, niet. We zouden samen lunchen aan het kanaal van Sas van Gent naar Terneuzen. Maar na alle oponthoud zijn we er dan toch om 12.30 uur. We eten een boterham en rijden dan om 14.00 uur naar de camping. Eerder aankomen mocht ook niet. Wilma had 2 plekken gereserveerd, maar als eerste kregen we te horen dat we niet naast elkaar kunnen staan. Dat is ons wel vaker gebeurd, we lopen wel met onze stoeltjes heen en weer. Uiteindelijk belanden we in een hoek van de camping, onder de appel- Zen perenbomen. De takken schuren over het dak en de wanden. Snoeien is geen overbodige luxe. Gelukkig hebben we wat touwen waarmee we de takken wat opbinden. Op de foto's leek de camping erg mooi, maar helaas in de praktijk valt het tegen. Maar we houden het wel 2 nachten vol. We fietsen naar Sas van Gent voor eten op de barbecue. Helaas begint het te regenen als het eten klaar is. We eten elk onder onze eigen luifel.

Zaterdag 23 juli

Het is mooi weer en we gaan vandaag een route fietsen die Dolph heeft uitgezet. Het is langs de linie van de oorlog tussen de Spaanse en staatse landen. Ergens begin 1800. Een mooie route die ook gedeeltelijk door België gaat. 

Onderweg eten we onze meegebrachte boterhammen op. Als we bijna terug zijn, koopt Erik bij de Belgische Kruitvat een nieuwe zonnebril. Zijn huidige is onderweg kapot gevallen. We eten een Belgisch schepijsje en gaan dan terug naar de camping. De rest van de middag zitten we te luieren in de zon. Opnieuw wordt de barbecue aangestoken en dit keer kunnen we wel samen zitten. We besluiten om zoals we eerst van plan waren, niet nog een dag langer hier te blijven, maar de verkassen naar een camperplek in Zaamslag bij de familie de Feijter. Dolph heeft gebeld en voor ons 2 plekjes gereserveerd. Zij blijven daar nog 1 nacht en wij 2 nachten. Saskia en Wilma lopen naar het woonhuis om te betalen, maar de eigenaresse heeft geen tijd voor ons. Ze zit te eten! maar als ze in kip heel hard hoort kakelen gaat ze wel op onderzoek uit wat er aan de hand is. Voor de betaling stuurt ze wel een tikkie. Bij ons lukt dat, maar bij Saskia niet. Ze heeft wellicht gegevens niet goed overgenomen en appt daarom Wilma nog eens voor de goede gegevens.

Zondag 24 juli

Na het nodige gemanoeuvreer verlaten we de camping. De eigenaresse staat voor haar huis, maar kiest ervoor om geen gedag te zeggen, ondanks dat ze gisteravond aangaf dat ze nog even afscheid wilde komen nemen. We rijden naar de c.p. Een c.p. zonder sanitair. We kunnen niet direct op onze plaats. Deze c.p. kent geen aankomst- en vertrektijden. Onze plek is dus nog bezet. We kunnen de camper aan de zijkant op het erf zetten en zodra ons plekje vrijkomt kunnen we verhuizen. Ook op deze noodplek is stroom en water. Als we op ons definitieve plekje staan, veranderen we toch nog een paar keer, eerst wat dichter op de grasrand, dan weer wat dichter op de bosjes, dan toch weer naar de grasrand, ander kan Erik de fietsen niet pakken. Het is erg warm en we besluiten pas tegen de avond de fiets te pakken om in Griete bij Beet te gaan eten. Ook hier is het personeel een drama. De erg jonge mensen lopen als een kip zonder kop rond. Als we eindelijk onze bestelling hebben doorgegeven, duurt het nog 15 minuten voor we ons drinken hebben. Erik en ik bestelden stoofvlees, maar dat was op. Dan maar een sateetje. We geven aan een andere tafel, uit de rook en in de wind te willen. Dat is goed en de jongen die we dit zeggen zal dit aan de anderen doorgeven. Toch zijn ze naar ons op zoek na een half uur. We roepen ze maar, dan eten we tenminste nog warm. Ondanks het geklungel van de bediening is het eten boven verwachting goed. We fietsen terug naar de camper en vinden een doosje met 2 kakelverse eitjes. Dat is nog eens leuk. Na de koffie gaan we naar binnen.

Maandag 25 juli

Dolph en Saskia vertrekken al vroeg. Dolph is erg verkouden en wil graag naar huis. Wij pakken de fiets en gaan via een toeristische route naar Hulst. We lopen hier wat rond, drinken wat, komen volgers tegen waar we even mee kletsen en fietsen dan weer terug. Het waait heel erg hard. De luifel kan niet uit. We lezen wat, kijken tv en kruipen vroeg onder de wol.

5e week Zwitserland 28 juni t/m 1 juli 2022

Dinsdag 28 juni

En dan vandaag het uitstapje waar Erik naar uitkeek. Een rondleiding in de binnenkant van een dam. We rijden op tijd weg om zodoende de hele Grimselpas te kunnen rijden tot in Wallis. Onderweg zien we een militaire vrachtwagen die door de afzetting is geschoten. Deze heeft zeker 5 betonnen zuilen meegenomen. Gelukkig is hij op de weg gebleven, alhoewel zijn rechter voorwiel boven de afgrond hangt.  We eten op een camperplek (à CHF 25,00 en dan heb je alleen een plekje om te staan) onze meegebrachte boterhammen op en gaan dan naar het bezoekerscentrum van de Grimselhospiz. We krijgen een 2 uur durende privérondleiding. Over de dam wordt niet heel verteld maar des te meer over de watervoorziening. Het is reuze interessant.

De rondleiding bij de KWO, in Grimsel 1+ 2 (Gerstenegg) is zeker de moeite waard. Hoe de energie leverancier met water omgaat en wat er allemaal bij komt kijken wordt ons duidelijk gemaakt tijdens deze rondleiding. Enorme turbines staan opgesteld in de bergen van de Grimselpass. Met een busje werden we ruim 3 km de bergen in gereden. Een fabriek in de bergen zou je het ook kunnen noemen. (Zie ook de volgende link: http://www.grimselstrom.ch/). Een kijkje namen we ook binnen in de stuwmuur van de Grimselsee, een geweldig bouwwerk zowel van binnen als van buiten. Een op de route liggende kristalgrot, waarvan we het onderste gedeelte op Grimsel Hospiz zagen, is ook zeker de moeite waard om te bekijken, het bovenste gedeelte hangt hier nog in de rotsen. Een leuk weetje is dat toen hier met dynamiet de gang werd gemaakt er na de explosie geen contact meer met de werknemers was. Een reddingsteam vond ze, liggend op hun knieën, kristal te verzamelen. Het grootste gedeelte moesten ze weer inleveren, maar een klein deel mochten ze ook houden. Het regent aan het eind van de rondleiding nog steeds, jammer we gaan maar weer terug naar de camper. 

Woensdag 29 juni

Dit keer staan we zeer vroeg op, namelijk om 6.15 uur. We gaan naar een kaasmakerij waar we bij wijze van spreken de kaasbereider voor de voeten kunnen lopen. De koeien worden al vroeg gemolken en willen we van dichtbij zien hoe de kaas gemaakt wordt en zelf ook wat doen moeten wij er ook vroeg zijn. Andreas gaat met ons mee. Hij heeft voor de boer en zijn personeel bier, wijn en broodjes gekocht en belooft ons dat winnaar het eind van het proces een kaasje meekrijgen. Als we aankomen weet het personeel van niets! De boer had vergeten door te geven dat wij zouden komen. We kijken een half uurtje wat ze doen. Dan moet de vloeistof eerst op temperatuur komen en kunnen we niets filmen. We rijden daarom de Engstleralm omhoog tot aan het einde van de weg. De route is prachtig. We drinken een koffie, Erik vliegt met de drone en dan is het tijd om terug te gaan. We krijgen uitleg en Wilma mag ook even wat doen. 

Het is lastig voor Erik om te filmen, want het is erg warm en door de hitte beslaat de lens steeds. Maar uiteindelijk komt het wel goed. We krijgen geen kaas mee als we weg gaan. Andreas rijdt nu en gaat met een omweg over smalle, slechte weggetjes. Hij laat een hut zien van een vriend van hem, boven op de Alp. 

Wat een vergezichten zien we. Ook zien we onderweg marmotten. 

Gaaf hoor. We zijn om 11.30 uur terug op de camping. Erik begint direct de monteren.

Donderdag 30 juni

Omdat we de auto nog hebben, gaan we naar Meiringen om Monika nog even gedag te zeggen en om boodschappen te doen. Het is nog waarmee dan gisteren, maar niet fijn en met de dreiging van regen en onweer. Het waait ook weer flink, dus Erik draait de luifel in. We ruimen vast zoveel mogelijk op. Alles kan droog opgeruimd worden.

Pas tegen 22.30 uur begint het heel hard te regenen en te onweren.

Vrijdag 1 juli

Het project Zwitserland zit er nu echt op. We gaan nog een paar nachten naar Aline, in Unterseen.

Het regent nog steeds. Tussen de buiten door verzorgen we de camper, leveren de auto in en de sleutels van het luxe sanitairgebouw en rijden dan eerst naar de Lidl.

4e week Zwitserland 21 t/m 27 juni 2022

Dinsdag 21 juni

We gaan 's morgens op de fiets naar Meiringen om een paar boodschappen te doen. In de middag zitten we binnen vanwege hevige regen en onweer. Het wordt niet meer droog en we lezen wat, zitten op de computer en kijken tv. 

Woensdag 22 juni

Ook vandaag staat in het teken van regen. Het lukt zelfs niet om droog naar de wc te komen of de afwas te doen. Jammer dat we niet buiten kunnen zijn, maar we vermaken ons wel.

Donderdag 23 juni

We reizen naar camping Grund in Innertkirchen. We worden heel hartelijk door Andreas welkom geheten. We krijgen direct een sleutel voor het luxe sanitair. Hij wijst ons op de kersenboom, neem zoveel je wilt. Nu zijn ze goed. Ook laat hij ons een drankenkast en een vriezer met ijs zien. Als je hier iets uitneemt, leg je het geld in een bakje. Een kwestie van vertrouwen dus. Wij mogen pakken wat we willen en hoeven niet te betalen. Er zijn geen regels op deze camping, alleen je snelheid mag niet boven 10 km uitkomen. We zoeken ons een plekje uit en na de lunch beginnen we met de eerste opnames te maken. Het waait wel flink, daarvoor gebruiken we de deadkitten op de microfoontjes. Aan het eind van de middag rijdt Andreas met ons "zijn berg" op. Hij laat ons zien waar door een rotslawine een stuk van de weg is vernield. We worden voor het avondeten uitgenodigd. Grete, een vriendin van de familie heeft 2 heerlijke salades gemaakt. Samen met brood en gerookte zalmforel smullen we ervan. Om 19.00 uur begint het opnieuw te regenen en gaan we naar onze camper.

Vrijdag 24 juni

We hebben gisteren een auto tot onze beschikking gekregen en hiermee gaan we naar de Rosenlauislucht. Deze kloof is veel wilder dan de Aareslucht en en zijn ook veel minder toeristen. Het is natuurlijk ook een werkdag en het is stukken minder warm. Het is een behoorlijke slingerweg en flink omhoog, maar Erik rijdt ons goed naar het begin. Je kunt hier ook met het openbaar vervoer komen, maar dit is natuurlijk helemaal top. De gletsjerkloof Rosenlaui is een natuurmonument van nationale betekenis, waar het smeltwater van de Rosenlauigletsjer wild doorheen raast. Door de smalle, deels door tot wel 80 meter hoge wanden omzoomde kloof loopt een beveiligd voetpad. Het smeltwater stroomt hierna verder het dal in en komt daar uit in de Reichenbach. We wandelen 600 meter door de kloof, door 12 tunnels en over ettelijke trappen 150 meter omhoog. Via het bergbos weer naar beneden. Het is heel overweldigd wat je hier ziet en hoort. 

Door de vele regen van de laatste dagen is er ook veel water. Als we bijna terug zijn begint het alweer te regenen. We trekken onze regenjasjes aan en bij het beginpunt willen we een koffie drinken. De serveerster heeft een slechte dag. Als we op het overdekte terras onze regenjasjes uitdoen komt ze er al aan met een doekje, we hebben gespetterd op de tafel en de stoelen. We bestellen maar snel de koffie. We willen de attentie die we kregen van de Rosenlauislucht filmen, maar de serveerster bemoeit zich ermee. We mogen geen mensen filmen, de souvenirs die ze verkoopt niet, haar niet. Erik probeert haar te vertellen wat we doen en dat privacy bij ons voorop staat, maar ze blijft maar (wel 5x) zeggen dat haar winkeltje en andere mensen niet op de foto mogen komen en laat Erik niet aan het woord. We zeggen tegen elkaar, laat ze het heen en weer krijgen, we gaan. En zo hadden we geen koffie. Gelukkig zijn er plekjes genoeg waar we kunnen filmen.

Zaterdag 25 juni

Het is droog! We gaan na het ontbijt direct de shotjes maken, die we over moesten doen en het interview met Andreas. Hij nodigt ons alweer uit voor het avondeten, we gaan racletten. Maar op een andere manier dan we kennen. We plukken een kilo kersen en lunchen. Erik filmt nog wat tips, Simon komt nog even langs. We konden geen afscheid van hem nemen, omdat hij plotseling weg moest. Maar hij vond het wel zo netjes om dan hier even ons gedag te komen zeggen. De rest van de dag zitten we buiten. In de avond begint het te waaien en te regenen.

Zondag 26 juni

Het regent en waait nog steeds bij het opstaan. Pas in de loop van de middag klaart het wat op en rijden we nog even naar de Gelmerbahn. Deze heeft een hellingspercentage van 106. We kijken het ons even aan, maar beiden vinden we het verschrikkelijk. Wilma loopt over de hangbrug heen en terug. Het blijft maar waaien. 

Maandag 27 juni

We willen opnieuw met een bahn, nu de Tällibahn. We zijn vroeg, de voorspelling is dat het vanmiddag weer gaat regenen en de wandeling naar beneden is ruim een uur. Als het even kan willen we voor de buit losbarst terug zijn. Als we aankomen werken onze tickets niet. Dat is balen. Het is een zogenoemde zelfbedieningsbahn, dus niemand aanwezig die kan helpen. We hebben een telefoonnummer dat we bellen, maar al snel wordt de verbinding verbroken. We rijden wat teleurgesteld terug naar de camping. Als we daar zijn, worden we teruggebeld. Men wist dat wij zouden komen, dus is het goed als we onder de afzetting door kruipen. Dat gaan we dus echt niet meer doen. En gezien de verwachte regen rijden we ook niet meer terug. We gaan vanavond Alpenmacaroni eten bij hotel  Alpenrose, het is een Zwitserse specialiteit. Waarom weten we niet, maar we krijgen de vegetarische versie. Macaroni en stukjes aardappel in kaasroomsaus met wat gesmoorde uien erop. Erbij appelmoes en parmezaanse kaas. Als toetje een kopje koffie. Als we vertrekken krijgen we nog een kaasje van de eigenaar. Het waaide de hele dag al, maar het wordt steeds erger. De Fohnwind kan hier flink tekeer gaan. Om 3.00 uur vannacht ging de wind liggen en viel Wilma eindelijk in slaap.

Woensdag 29 juni

Om 6.15 uur waren we ons bed al uit. Snel ontbijten en dan samen met Andreas naar de Engstleralp waar we van zeer dichtbij de kaasbereiding boven op de berg mogen bekijken en waarschijnlijk ook zelf iets doen. Als we aankomen zijn de koeien net gemolken en worden naar een hoog gelegen weide gestuurd. De melk zit al in de koperen ketels en eigenlijk kunnen we nu een uur niets doen. We rijden nog een stuk hoger, helemaal tot waar de weg ophoudt en je alleen verder kunt als je gaat wandelen. Het is hier schitterend mooi, we vinden het zelfs mooier dan het Urbachtal. We drinken hier een koffie en gaan dan weer terug naar de kaasboer. Erik filmt, Wilma luistert naar de uitleg en mag zelf een paar kaasjes draaien. Er zijn 2 meisjes die met de bereiding bezig zijn en dit zijn potige, schaars geklede dames. Het is ook best zwaar werk en het is heel warm. Andreas heeft allerlei cadeautjes meegenomen voor de boer en de meisjes. Hij zegt dat dit zo hoort. Een dorp van 800 inwoners, iedereen kent elkaar maar het is wel voor wat hoort wat. Hij dacht een kaasje terug te krijgen, maar dat zat er niet in. Als we genoeg gezien en gefilmd hebben rijdt hij via een andere route nog hoger de berg op. Officieel mag je hier niet komen met een auto, maar als inwoner blijkbaar wel. Hij laat de hut van een vriend boven op de Alp zien. Wat heeft hij een mooi plekje en wat een uitzicht. We zijn om 11.30 uur weer terug op de camping. We zitten wat buiten, het is broeierig warm, we doen niet meer zoveel.

Donderdag 30 juni

Omdat we de auto nog hebben, gaan we naar Meiringen om Monika nog even gedag te zeggen en om boodschappen te doen. Het is nog waarmee dan gisteren, maar niet fijn en met de dreiging van regen en onweer. Het waait ook weer flink, dus Erik draait de luifel in. We ruimen vast zoveel mogelijk op. Alles kan droog opgeruimd worden.

Pas tegen 22.30 uur begint het heel hard te regenen en te onweren.

Vrijdag 1 juli

Het project Zwitserland zit er nu echt op. We gaan nog een paar nachten naar Aline, in Unterseen. Het regent nog steeds. Tussen de buiten door verzorgen we de camper, leveren de auto in en de sleutels van het luxe sanitairgebouw en rijden dan eerst naar de Lidl.

3e week Zwitserland 14 t/m 20 juni 2022

Dinsdag 14 juni

Ons verblijf op deze camping zit erop. We gaan verder naar Alpencamping in Meiringen. Onderweg komen we langs de Lidl in Interlaken, waar we boodschappen doen. We worden allerhartelijkst ontvangen door Simon, de campingeigenaar. Hij wijst ons een plekje aan. We installeren ons en verkennen de camping. Later op de middag spreken we het programma door met Simon en nemen het interview met hem op.

Woensdag 15 juni

Erik is jarig en om 8.00 uur vanochtend werd er door Simon voor hem gezongen. Hij rijdt met ons naar Meiringen, waar hij de cadeaus voor de rugtas koopt en waar Erik een paar bretels krijgt voor zijn verjaardag. We gaan lunchen, samen met Simon en Monika, hun kinderen en het personeel bij een nabijgelegen meertje. Dit is ook nog een cadeau voor hem. Monika heeft slingers en ballonnen opgehangen, de tafels feestelijk gedekt en is al bezig worsten te grillen als we aankomen. Ze heeft een heerlijke salade gemaakt en als toetje een chocoladetaart. Wat ontzettend aardig. We zitten heel gezellig een tijd bij elkaar en natuurlijk wordt alles gefilmd. 

Donderdag 16 juni

We willen vandaag naar de speelgoedfabriek van Trauffer. We willen met de fiets, het is ongeveer 13 km. Maar Simon vindt dit niet goed. Hij heeft een FIAT 500 met open dakje voor ons en die mogen we gebruiken. Wat ontzettend aardig. Trauffer heeft een beleveniswereld waarin het ontstaan van de speelgoedfabriek ge lezen en te zien is. We worden hartelijk ontvangen en krijgen een rondleiding in het kort. Daarna kunnen we aan de slag met filmen. 

Wilma gaat een koe snijden en verven, terwijl Erik filmt. Daarna eten we iets in het restaurant en gaan we de rondleiding nog een keer doen en dit keer in ons tempo om nog meer te filmen. Het blijkt dat Mark Trauffer, de derde generatie, ook een bekend artiest is in Zwitserland. We dachten dat we hier zo klaar waren, maar het is echt leuk en interessant waardoor we hier best lang zijn. Terug bij de camper doen we niet zoveel meer. We zijn voor 's avonds uitgenodigd voor een grillavond. Bettina en Rolf komen, de broer van Simon, Ernst, die iets doet bij de Aareslucht en Simon en Monika. Het smaakt weer heerlijk. Als toetje hebben we een doormidden gesneden banaan, waar stukjes chocolade op liggen. En dat gaat ook op de grill. Een verrassende combinatie. 

Vrijdag 17 juni

Deze dag staat in het teken van ritjes met de gondelbanen. We gaan met 3 verschillende gondels, waarvan 1 een tussenstation aandoet, waar wij blijven zitten. De laatste gondel doet wel een beetje griezelig. Als we er bijna zijn stopt ie een tijdje en gaat dan zelfs een stukje terug. Gelukkig hervat de gondel na een paar minuten zijn reis en we komen omgeschonken aan bij de Alpentower. 

Hier nemen we een ontbijt van het ontbijtbuffet. We wandelen een stukje en zien dan 2 jongens die met een paraglider de berg af willen. Spectaculair om te zien. We gaan 1 station naar beneden. Dit keer zonder haperen. We stappen uit en wandelen in ongeveer een uur naar een ander bergstation. We moeten 130 meter klimmen en dat is best pittig. Om ons heel zijn allerlei liften. Sleep- en stoeltjesliften, die nu niet in gebruik zijn. We gaan naar het dalstation met de gondel. Hier worden we opgewacht door Simon Smit, die ons naar het bergstation van Meiringen brengt. Met deze gaan we terug naar Meiringen. We wandelen terug naar de camping.

Zaterdag 18 juni

Simon neemt ons mee naar Meiringen, waar we met een gondel omhoog gaan naar de Reichenbach waterval. Deze is bekend omdat Sherlock Holmes verdwenen is in deze watervallen, samen met de boef Moriaty. We gaan weer met de gondel naar beneden en dan brengt Simon ons naar de andere kant van de waterval waar we eerst een koffie drinken, dan wijst Simon ons op de mooie plekjes en dan laat hij ons alleen. We lopen een stuk langs de waterval, filmen en fotograferen. Weer terug eten we een hapje en gaan dan met de Trotti monsterbike naar beneden. Erik heeft lef en gaat best wel snel. Wilma gaat wat langzamer, voor haar is het een aanslag op haar polsen. Als we de bikes hebben ingeleverd bellen we Simon en hij brengt ons naar het Sherlock Holmes museum. Als we uitgekeken en uitgefilmd zijn gaan we met de bus terug naar de camping. We vragen de buschauffeur welke halte we moeten hebben en hij zegt dat het wel goed komt. Uiteindelijk zet hij ons pal voor de deur af. De temperatuur is behoorlijk opgelopen en na wat gedronken te hebben trekken we onze zwemkleding aan en nemen een duik in het zwembad. Wat is dat heerlijk verkoelend. 

Zondag 19 juni

We worden met de auto, dit keer door Monika, gebracht naar de Aareslucht ingang west. Dit is een kloof van ongeveer 1,5 km waar de rivier de Aare doorheen stroomt. Het is niet zo spectaculair omdat er niet veel water in zit, maar het is heerlijk verkoelend, want buiten is het 32 graden. Er zijn meer mensen op hetzelfde idee gekomen, want het is beredruk. Het wandelpad is een pad van planken vastgezet aan de wand van de kloof, je loopt feitelijk boven de rivier. Omdat het zo warm is lopen we niet terug maar pakken de trein. Op station Meiringen blijkt dat de bus naar de camping nog 1 1/2 uur op zich laat wachten. Dat vinden we te lang en we wandelen terug. We kleden ons direct om in onze badkleding en nemen opnieuw een verfrissende duik in het zwembad. 

Maandag 20 juni

De ochtend besteden we aan wat rondlummelen en boodschappen halen. In de middag spelen we een mysterieroom. In zijn geheel gebaseerd op Sherlock Holmes. Dit hebben we nog nooit gespeeld en het blijkt dat we grote klunzen zijn. Simon pepert ons in dat de snelste het in 52 minuten lukte - maar deze man heeft meer dan 50 van deze spellen op zijn naam staan. En het blijkt dat deze in de categorie midden tot zwaar valt. Wij hebben meerdere aanwijzigingen gekregen, maar uiteindelijk is het ons wel gelukt. We hebben er wel ruim 2 uur over gedaan.