We moeten vandaag wel een stukje rijden, tot aan de Oekraïnse grens, naar het plaatsje Sãpânta. Onderweg zien we veel armoe, huisjes met golfplaten als dak en behoorlijk vervallen. Het prachtige gebied dat we doorkruizen is bergachtig met zicht op de Karpaten, en in Oekraïne het bergmassief Oeholsko - Sjyrokoloezjansky. Ons doel is het kerkhof, een heel bijzondere plaats, want deze begraafplaats wordt ook wel 'het vrolijke kerkhof' genoemd.
De graven worden getooid met blauw gekleurde kruizen met daarop felgekleurde schilderingen en humoristische of soms scherpe teksten over het leven en de dood van de overledene. Ze tonen taferelen uit iemands dagelijks leven, beroep of karakter, vaak met een vriendelijke knipoog.
Het geheel is bedoeld om het leven te vieren in plaats van de dood te betreuren. Er zijn diverse kramen bij het kerkhof waar kleding, honing, wijn
en souvenirs te koop zijn en Wilma koopt voor Erik een Babuska.We rijden 1,5 km verder naar het parkeerterrein bij het klooster van Peri Sãpânta. Het heeft de hoogste houten kerk van Roemenië, meer dan 78 meter hoog en van grote afstand te zien.
Hier lunchen we en bezoeken de kerk en het klooster. De bouwstijl is kenmerkend voor deze streek, puntige daken en massieve houten constructies. Binnen zien we veel iconen en schilderijen, handgemaakt door de monniken. Dan rijden we weer verder, door het nationale park Maramures. Een route met veel haarspeldbochten en door dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. Oude vrouwen in zwarte rokken en kousen, een zwarte hoofddoek, en vaak leunend op een stok.
Elk dorp heeft wel een kerk, die versierd is met prachtig houtsnijwerk. We zoeken een plekje op het grote parkeerterrein van Viseu de Sus, van waaruit we morgen een rit gaan maken met de stoomtrein.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten